Week 3 van school is gestart

Startte de motor pruttelend op in de eerste week dan kan ik nu zeggen dat hij weer vloeiend loopt. Alsof het nooit anders is geweest! De dagen vliegen om wat school betreft en ook de therapieën en sport zijn weer volop begonnen. En natuurlijk niet te vergeten de weekendjes in Stroe! De machine loopt weer als te voren en ja Marjon dat vakantie gevoel ben ik alweer kwijt maar probeer wel de quality time met de kinderen en manlief erin te houden. Soms is het even zoeken wanneer, maar gelukkig lukt het mij om deze nog met grote regelmaat te vinden door de gehele week in!

En ach ja perfectionisme dat blijft en met grote regelmaat heb ik als mama een groot schuldgevoel en heb ik het gevoel dat ik te kort schiet in wat dan ook en waar dan ook. Maar inderdaad die ‘supermama’ die ben ik niet en ik doe wat ik kan met alle liefde voor mijn kinderen in me en ik hoop dat zij daar later ook zo op terug kijken.

Kleine kinderen worden groot! Sinds een jaar gaat Timo op maandag en donderdag zelfstandig naar huis en belt dan (meestal) dat hij thuis is. En ja dat hij groot wordt bleek vandaag wel. Hij is gewoon zelfstandig op pad geweest om een lekkere smoothie te kopen bij de grote M, de viswinkel te bezoeken en zijn visstekkie te bekijken voor as dinsdag. Eenmaal thuis ook nog zijn huiswerk gemaakt. Ik moest wel even slikken toen ik het hoorde en nadenken hoe ik tactisch hier wat van ging vinden. Maar toen ik eindigde met dat dit niet elke dag kan, dat ik wel graag weten als hij de hort op gaat keek hij mij niet begrijpend aan en beaamde dat natuurlijk! Mijn tip om de telefoon mee te nemen vond hij wel handig en terwijl ik alles nog liet bezinken, keek hij vrolijk zijn filmpje vis t.v. af. Eh hoe groter ze worden, hoe groter de zorgen?!

 

Vervolgens leek het er even op dat alles weer opnieuw begon toen de vader des huizes binnen kwam. Maar gelukkig zocht hij even oogcontact en hield hij het daarbij. Zacht fluisterend naar mij “eh ik denk dat ik even moet wennen dat hij groter wordt……..?!”

Vandaag met Luan hadden we in het Kinderrevalidatiecentrum een combi afspraak met de orthopeed van het LUMC, de revalidatiearts en ergo-therapeute. Ik kan je zeggen dat het een gezellig half uur is geworden in de spreekkamer. Luan zorgde voor de nodige afleiding en liet alles gewillig toe. Daarbij liet hij goed horen en zien wat hij allemaal wel niet kon. Wat zijn klompvoetjes betreft dit ziet er goed uit en daar hoeven we voorlopig ons niet druk om te maken. Wat zijn stand van zijn handjes/vingers betreft hiervoor krijgen we een uitnodiging bij een speciaal team in het AMC. Het is fijn dat ze al onze vragen serieus nemen en kijken wat goed en juist is voor Luan zelf; zonder hem hierin te overvragen. Voor de logopedie waren we helaas te laat, maar we hebben we huiswerk meegekregen zodat er op school en thuis geoefend kan worden. Met de nieuwe logopediste heeft hij een leuke klik. Het is dan ook jammer dat ze na de herfstvakantie in verband met zwangerschap er even niet is en hij weer een nieuwe krijgt. Oké we weten dat het zo kan werken in zorgland, maar als het je dan zo dichtbij overkomt zou je het toch graag anders willen wensen. Gelukkig gaat zij hem nog wel testen voor de herfst.

En zo vliegen de weken om. Vorige week op school de informatie avond gehad van groep 8 en gehoord wat ons dit jaar allemaal met die grote zoon te wachten staat. Aanstaande donderdag hebben we van allebei een 10 minuten gesprek en binnenkort zullen we wel weer een afspraak op school hebben met de ambulante begeleider erbij. Luan heeft heerlijk zijn draai gevonden in de klas en ook de vrijdagen gaan goed. Het is vermoeiend maar door hem op tijd naar bed te doen (lees tussen half 7 en kwart voor 7) slaapt hij het klokje rond en kan hij er weer goed tegen aan! Ook Timo heeft het naar zijn zin en komt met heerlijke verhalen thuis! Kortom we genieten volop van onze mannen!

Ook op de camping genieten we elke weekend nog. Helaas gaan we wel aftellen en rond de Herfst vakantie de boel afbreken en dan kunnen we weer terugkijken op een fantastische tijd bij de boer en boerin! Kijk bijvoorbeeld naar afgelopen weekend waar we genoten hebben van het autovoetbal. Toen we vrijdag aankwamen op de camping werd er door de zoon van de boer en zijn vrienden hard gewerkt aan een drietal auto’s en bus om ze klaar te maken voor het autovoetbal. Wat een gezelligheid! De volgende dag zijn we net na de middag vertrokken naar de plek waar dit spektakel plaats ging vinden en wat hebben we genoten!! Luan is nog samen met Lo in een hoogwerker geweest tot twee keer toe!

 

 

 

 

Op zondag zijn Lo en Timo lekker gaan vissen en had ik quality time met Luan. Gewoon lekker luieren in bed en daarna relaxed opstarten. Lekker hoor en echt ontspannen! Wat zal ik dat straks weer gaan missen als we de weekenden weer thuis zijn! Daar is namelijk altijd wel werk te vinden maar ach dat kan ook geen kwijt. En wat gaan we een heerlijke tijd tegemoet; herfst, verjaardagen en alle december feesten. Gezellig de openhaard aan en genieten met en van elkaar

De eerste schoolweek

Precies een week geleden reden we rond deze tijd de camping af. Ja, pas rond deze tijd, 2 uur later dan gepland. De laatste twee dagen op de camping hebben we prachtig weer gehad. We konden dus heerlijk droog inpakken en voor de laatste nacht hadden we voor onszelf een kleiner tentje gekocht. Eenmaal het slaapmatros van ons opblazende bleek dat we er ongeveer in moesten duiken om te kunnen slapen. Maar ja daar konden we toen niks meer aan veranderen. De laatste nacht voor vertrek slaap ik altijd slecht maar nu heb ik denk ik amper een oog dicht gedaan. Ik had het Spaans benauwd in de tent en tegen vieren zag ik dat het buiten aan het flitsen was. De wind waaide steeds harder door de bomen en dan weet ik al hoe laat het was. Tegen half 6 begon het te spetteren en heb ik Lo wakker gemaakt.

 

Wat is hij trots!

Tot slot van de vakantie lekker uiteten bij de pizzeria!

Samen met grote broer naar de overkant (papa was in de buurt hoor!)

Uren kon hij zich zo vermaken in de rivier.

En Tim wisselde dat af met vissen.

De lucht waar ik zo van hou!



Wat ga ik dit missen!



Waar zouden ze het over hebben?

Luans vriendje Saphie!

Nog geen twee tellen later klonk de eerste onweersklap en hoorde ik de rits van Timo al naar boven gaan. Ik ben bij de jongens gaan zitten en Lo is alvast gaan inpakken totdat het zo hard regende en onweerde en hij niet meer verder kon. In het tentje van de jongens hebben we de bui afgewacht en in de regen hebben we voor de verandering alles weer ingepakt. Mijn humeur werd er die ochtend niet beter op. Ik baalde er flink van ondanks dat ik wist dat we er niks aan konden doen, maar weer alles nat en vies inpakken. Bah!

 

Tegen tienen reden we dus uiteindelijk de camping af; op naar Stroe! De reis verliep voorspoedig alleen kwamen we op een nare tijd bij Parijs. En dat is bale natuurlijk maar we namen het maar voor lief. Helaas was onze oudste niet lekker en gaf hij midden in Parijs over! En ja zie dan maar eens een afslag, parkeerplek of vluchtstrook te vinden. Uiteindelijk lukte dit en kon Lo de auto op een vluchtstrook achter een vrachtwagen parkeren. Daar hebben we alles schoongemaakt en is Timo voorin de auto gaan zitten en ben ik opgevouwen achterin gekropen. Gelukkig voelde Timo zich al vrij snel weer oke en dat maakte dat we allemaal weer happy waren. En ja Luan vond het wel gezellig hoor dat mama achterin zat. Hij kletste voluit.

Twee uur later dan gepland vertrokken we richting Stroe

Tot ........?!

Eenmaal Parijs uit hebben we eerst wat gegeten en daarna zijn de mannen heerlijk gaan slapen en is Lo begonnen aan de laatste 600 km. Tegen half 3 reden we uiteindelijk de camping in Stroe op. Snel de bedjes voor de mannen opgemaakt in de caravan en ze over gelegd. Daar sliepen ze meteen door en wij doken rond 3 uur ons bedje in. Gelukkig mochten we wat uitslapen van de mannen en waren ze rond half 10 pas wakker. Na een rustige start, ben ik na de ochtendrituelen met Timo boodschappen gaan doen en is papa begonnen met het opruimen van alle spullen. En ja dat opruimen duurde tot aan het eind van de dag maar toen was ook wel alles opgeruimd en zo goed als schoon.

 

Omdat de MC Donald de dag daarvoor niet gelukt was, gingen we dat nu maar goed maken. Onderweg zagen we allemaal mensen naast de kant staan en begon ons iets te dagen dat het wel Ballonnenfestival kon zijn. Bij navraag bleek dit te kloppen. Vanwege de buien die eraan zaten te komen besloten we eerst te gaan eten en daarna te kijken of we nog iets mee konden pikken.

En ja hoor na het eten reden we terug en zagen we de ballonnen in de lucht hangen. We hebben daarna in de omgeving een soort ‘volgdeballonnenrace’ gedaan maar wat hebben we genoten! Wat een cadeautje op deze zaterdag als afsluiting van onze vakantie. Schitterend om ze zo dicht boven je te mogen zien en daarnaast te zien en te horen landen! Ook onze mannen genoten hier optimaal van!

De zondag waren we uitgenodigd bij de boer in verband met hun verjaardagen hadden ze een gezellige en overheerlijke high tea. Heerlijk en super gezellig weer om met de fam. bij te kletsen! Wat een warm bad en wat was het weer ‘thuis’ komen!

Na de middag was het toch echt tijd om richting Noordwijk te gaan. Slik ik had er echt helemaal geen zin in! Wat is zo’n vakantie met elkaar, als gezin, toch waardevol en heerlijk om zoveel aandacht met en voor elkaar te hebben!!! Ik hoop dat ik deze mooie momenten echt nog heel lang koesteren!

In Noordwijk hebben we alles snel uitgepakt en een plekje gegeven en zijn we op visite geweest bij opa en oma Slofstra. Tevens hebben we lekker gegeten en al snel weer richting huis om te voorkomen dat het weer laat zou worden. Eenmaal thuis Luan snel naar bed gebracht en niet veel later Timo ook. Wij probeerde dat moment nog even uit te stellen maar ook voor ons kwam dat ene moment om het bed in te stappen en dan weet je de vakantie is definitief voorbij!

 

De volgende dag ging het wekkertje en begon de geoliede machine pruttelend op gang te komen. Pruttelend want elke stap was er 1 dichter bij het moment dat de kids op school zaten en wij op ons werk. En nu nu is het al vrijdag en zijn we over ongeveer 6 uur al weer op de camping in Stroe. Wat een rijkdom om daar nog even een paar weekenden te mogen vertoeven.

En wat een heerlijke eerste schoolweek hebben we achter de rug. Natuurlijk was het spannend met name voor Luan. Hij gaf een dag al van te voren aan dat hij geen zin had en benoemde wederom dat zijn klasgenootjes namelijk door waren naar groep drie en hij niet. Dit raakt je diep in je moederhart ondanks dat je weet dat de keuze die we gemaakt hebben goed is. Door te benoemen naar hem dat ik het begrijp en ook te benoemen dat hij nu oudste kleuter is en wat dat inhoudt kan ik je zeggen dat hij een goeie week achter de rug heeft.

Vandaag ook de eerste vrijdag dat hij naar school gaat en ik alleen thuis ben. Wie heeft het hier nou het moeilijkst mee! Eigenlijk zou ik meegaan om de feestelijke startweek af te sluiten en een groepje te begeleiden bij de vossenjacht maar dat liep even anders. Gisterenochtend viel er namelijk een stoel op mijn grote teen en dat heeft nu zo zijn gevolgen. Na een huisartsenbezoek, die na twee verdovingsprikken een gaatje geboord heeft in mijn nagel, en een bezoek aan het ziekenhuis, gelukkig niet gebroken, heb ik nu een pijnlijke kloppende teen. In ieder geval een teen die duidelijk aanwezig is en een wandeling door de wijk van twee uur nog niet echt mogelijk maakt. Ik baal er echt van maar het gaf mij ook de gelegenheid om even lekker uit te slapen en bij te tanken. Want zo wat is deze eerste week er ingehakt zeg. Al die mails op het werk, alle vragen, de eerste schoolwerk, het zoeken naar het ritme, etc. etc. en dan nog zo’n stoel op je teen met een hoop pijn!

Nadat de mannen de deur uit waren ben ik dan ook even terug mijn bed ingekropen en werd ik om 10 voor 10 pas weer wakker! Wow dat had ik dus wel even nodig en wat fijn dat het even kon. Terugkijkend op deze eerste week ben ik er versteld van hoe snel je als gezin weer in die geoliede machine zit. En natuurlijk kwam deze machine pruttelend op gang maar al snel draaide hij op volle toeren. En zo lijkt het alsof het nooit vakantie geweest is. Maar toch is er wel degelijk een verschil voor mij dan. De ‘kwaliteitentijd’ met mijn kinderen plan ik echt dagelijks in. En of dit nou bij het slapen, voor het naar het bed gaan, tijdens het eten, etc. is dat maakt niet uit. Maar even tijd en aandacht voor elkaar is echt belangrijk heb ik gemerkt.

De ‘kwaliteitentijd’ met manlief was deze week echt even zoeken. Dat halen we dit weekend maar snel in want met brandweer en BHV kan ik veel plannen door de weeks maar de piep heeft toch echt (terecht) voorrang!

Zo schrijvende ben ik toch echt wel benieuwd naar de lezende moeders hoe zijn hun eerste weekje hebben ervaren en wat hun tips zijn om vooral dat spitsuur in de ochtend soepeler te laten verlopen!

Impressie foto's

We genieten nog volop hier in Touzac en wat ons betreft mogen de komende dagen heel lang duren. Behalve dan vandaag, want die was regenachtig!

Een grote karper 's morgens vroeg om half 6 gevangen!

Heerlijk zwemmen in de rivier

Zwemmen, vissen, zwemmen, vissen zo ziet onze vakantie eruit!



Helemaal alleen stokbrood gehaald!

In de grote stad Cahors

's avonds na het eten nog even zwemmen in de rivier

Ons uitzicht!

Terugblikken

Zomervakantie en Oud en Nieuw zijn voor mij altijd momenten om terug te blikken op het (‘school’) jaar dat achter mij ligt. Er zijn dan momenten op een dag dat ik de maanden laat passeren zowel op werk- als privé gebied. En uit al deze momenten trek ik mijn leermomenten en stel ik mijn doelen voor het komend (‘school’) jaar vast. Wat wil ik bereiken, wat wil ik komend (’school’) jaar anders gaan doen, wat heb ik geleerd en wat neem ik mee. Wat zijn mijn dromen die ik achterna wil gaan?! Binnen mijn werk maar vooral samen met mijn gezin.

Maar het is ook vooral terugblikken op al die mooie, leuke, grappige en ontroerende momenten die ik/wij hebben mogen beleven. En ja dit ook zowel binnen mijn werk als privé. Eigenlijk zijn dit de enige momenten dat ik even stil sta bij ook mijn werk. Maar naast het terugblikken en dromen geniet ik ook vooral van de dagen hier met elkaar als gezin.

De mooie, intense, grappige en ontroerende momenten leg ik vast in mijn gedachten en op foto om het komende jaar op te teren. Het is zo bijzonder ontroerend mooi om te zien hoe Luan zo intens geniet van alles en alles in zich opneemt. Zo bijzonder om hem te zien aan de waterkant in zijn oranje reddingsvest met zijn waterschoenen en roze netje op jacht naar visjes. En nu ook weer met zijn grote broer 5 plekken van ons vandaan vissend aan de waterkant. Althans Timo vist en Luan haalt de visjes in zijn netje omhoog! Wat een broederliefde en wat een pracht gezicht om mijn kinderen zo samen bezig te zien. Regelmatig dwalen mijn gedachten af naar de ouders van Luan in China wat had ik graag hun om een hoekje willen laten kijken om hun te laten zien dat het goed gaat met hem. Diep in mijn hart hoop ik dat ze op de een of andere manier dat mogen voelen!

Vele ervaringen deze zomervakantie zijn voor Luan weer nieuw, ervaringen die hij voor de eerste keer meemaakt in zijn leventje en dat ondanks dat hij bijna al 2 jaar bij ons is. De intentie waar hij de omgeving in zichzelf opneemt, geniet, ervaart en voelt daar kunnen wij nog veel van leren! Het maakt de kleinste dingen op een dag bijzonder! Het maakt uiteindelijk dat je zelf ook de dingen om je heen intenser gaat beleven, voelen en ervaren. Wat dat betref is en blijft het een bijzonder mooi kind!

Maar dat is zeker ook onze andere kanjer! Want 9 jaar alleen zijn bij papa en mama en dan een broertje erbij krijgen is ook niet niks. En ook dat beseffen we elke dag weer opnieuw. Het geduld dat hij heeft om samen met Luan aan de waterkant te staan vissen, samen te kanoën of samen te voetballen  is bewonderenswaardig. De liefde en zorgzaamheid voor zijn kleine broertje spat er van af evenals de trots die hij heeft voor Luan.

En natuurlijk zijn er ook de momenten van “brother fight” maar ook dat is meer dan oké!

Kortom terugblikkend en vooruitkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ik intens gelukkig ben met mijn mannen en zielsveel van ze hou! En mijn doel voor het komend (‘school’) jaar is om nog intenser te gaan genieten van en met elkaar en elkaar vast te houden en nooit meerlos te laten.

 

 

Vakantie-avontuur

Het vooruitblikken op de zomervakantie begint bij ons al vroeg weer na de laatste zomervakantie. We willen namelijk het liefst voordat het nieuwe jaar begint geboekt hebben. En zo ook dus vorig jaar; alleen hadden we dit jaar wat meer eisen dan normaal en mocht de camping ook wat luxer zijn dan normaal in verband met ons 12.5 jarig jubileum. De eisen waren dus een zwembad met glijbanen, groot plekje, niet meer dan 1 dag rijden en gelegenheid tot vissen. En dit alles in Frankrijk. Na lang zoeken, vonden we een camping in de Jura en 1 in Bretagne aan de kust. Timo mocht uiteindelijk de knoop doorhakkenen koos voor de glijbanen in de Jura. We namen een iets luxer plek met schuurtje, koelkast, lig bedden, een tafel met stoelen en een bq. Helaas was er geen plek aan de rivier maar wel dicht in de buurt. Prima en we deden de reservering voor de periode van 6 augustus tot 20 augustus.

De maanden vlogen voorbij en steeds meer keken we uit naar deze drie weken met elkaar. Drie weken vakantie die  zo belangrijk zijn. Drie weken waarop we als gezin op elkaar aangewezen zijn. Drie weken waarin de telefoons uitgaan, de piepers (Lo zit bij de vrijwillige brandweer en de oproepbare BHV van zijn werk) uitgaan en er geen mails gelezen worden en/of telefoontjes voor het werk gepleegd worden. Totale rust vanuit het werk, een welverdiende rust naar hard werken.

Rond mei begon het bij mij te kriebelen. Te kriebelen in de zin dat ik dacht aan alle toestanden om de voortent af te breken en alles weer een plekje te geven in de caravan voor de reis naar Frankrijk. Waarom niet gewoon kamperen met een tent; een droom die ik altijd had om met mijn gezin te doen! Maar ja hoe ging ik dat duidelijk maken aan Lo. Hoe meer ik eraan dacht hoe meer zin ik kreeg om te gaan kamperen met een tent.  Toen ik het voorstel deed, werd ik natuurlijk enigszins voor gek verklaard. Wie gaat er nu kamperen met een tent als je een caravan hebt. Maar na 2 dagen was ook Lo om en speurde hij marktplaats af op zoek naar  een tent. En ja hoor deze vond hij al snel. Er werd op verschillende tenten een bod gedaan en jammer genoeg waren niet alle tenten meer beschikbaar en net verkocht. Uiteindelijk werd het een 6 persoons pyramide tent voor zo’n €80. Vanuit Stroe was het een klein uurtje rijden en zo toog Lo nog geen week na mijn voorstel af om de tent op te halen. De dag daarna zette we de tent op en het viel ons allemaal mee. De tent zag er nog goed uit, was lekker ruim en ik zag ons al zitten in het zonnige Frankrijk.

Oeps een klein pijn puntje want ja die zon was ons niet gegarandeerd want zoals mijn ouders het zeggen gingen we na het regengat van Frankrijk  en dan nog wel met een tent terwijl een sleurhut hebben! Volgens Lo zat ik in mijn midlife maar mij kon het niks schelen! Ik keek ernaar uit en zag mij zelf al hakend voor de tent zitten terwijl de mannen heerlijk aan het vissen waren.

 

De weken daarop werden de nodige zaken aangeschaft waaronder een poti poti (portable toilet), schaduwdoek en slaapmatrasje. Iedereen om ons heen begreep er niks van, maar wij kregen steeds meer pret erin en toen was het eindelijk zover en togen we 6 augustus af naar Frankrijk. Na een voorspoedige reis kwamen we daaraan, bewonderde de camping, het zwembad, ons plekje en het vismeer. Hier konden we wel twee weken vertoeven en vol van geluk zaten we die avond met een biertje voor ons tent (zoals een collega van mij al had voorspeld). Heerlijk!

De dagen die volgden waren qua weer wisselend en het hoogtepunt was dag 5 met wel 15 ml regenwater. Ons plekje was inmiddels veranderd in een modderbad en bij de receptie regelde ik wat grint want lopen was bijna niet meer te doen. De voorspellingen waren niet om naar huis te zingen maar dinsdag beloofde weer een goeie dag te worden. Maar ook daarna was het weer veel regen. In onze gedachten, los van elkaar, wikte en weegde we het een en ander af en uiteindelijk was Lo degene die woensdag uitsprak laten we naar huis gaan eerder. Dan sparen we geld en kunnen we daar leuke dingen doen. Net gewend aan het idee gingen we kijken naar het weer aldaar en daar werden we ook niet blij van. Uiteindelijk kwamen we uit op Frankrijk, de Lot en gingen we op zoek naar de camping waar we eerder hadden gezeten toen Timo 7 jaar uit was. De foto’s op de laptop hielpen met de exacte naam van de camping en het telefoonnummer. Daar ging ik dan met mijn beste Frans belde ik op. Gelukkig sprak ze een beetje Engels en kon ik in die taal verder praten. Na twee zinnen vroeg ze ook of ik Nederlands sprak, nou dat ging helemaal makkelijk. En we hadden geluk ze hadden nog genoeg plek over ook aan de rivier. Het weer was ook daar niet goed geweest maar de voorspellingen waren beter. Niet wat ze gewend waren in het zomerseizoen maar voornamelijk droog weer.

 

Wat wij zagen waren in ieder geval hogere temperaturen dan in Bonnal en zo ruimden we donderdag alles zo goed al alles op en stonden we vrijdag om half 6 op en vertrokken we uiteindelijk rond kwart voor 9 richting Touzac. De jongens hebben zich prima gedragen en we hebben geen kind aan ze gehad. Mooi dat betekent dat we volgend jaar makkelijk naar het Zuiden kunnen rijden. Op de camping kregen we een briefje mee met de nummers waaruit we konden kiezen . en de keuze was uiteindelijk snel gemaakt; no.66. Na de nodige uitleg over de camping en het bestellen van brood togen we af naar ons plekje en gingen we bouwen. Tussendoor even gegeten en rond 21.00 uur stond alles weer op zijn plek en konden we weer genieten met een biertje voor onze tent. Wat een uitzicht en waarom hadden we dit niet meteen gedaan? Omdat het ver rijden was maar wow wat was dit geweldig. Timo kan gewoon vissen vanuit zijn plekje. Luan doet gezellig mee, wel met zijn zwemvest aan, en papa heeft het er maar druk mee maar is in zijn sas. En ja mama, die haakt erop los en geniet van haar mannen die genieten! Wat een gelukzalig gevoel; precies zoals vakantie hoort te zijn.

2014

2010

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En nu zijn we al weer twee dagen verder, vele foto’s verder van vissende mannen met en zonder vis, spelende kinderen, en ja allemaal foto’s van dat ene gelukzalig gevoel! Wat een feest om hier te kunnen zijn en te mogen genieten van het spectaculaire uitzicht, de honderden sterren ’s avonds, de ijsvogeltjes, de vissen die springen in het water, de serene rust maar vooral genieten van elkaar en die twee kanjers van een broers!

Ook in de ochtend vroeg wordt er al gevist!

Hier probeert Luan zijn losse tand eruit te trekken. Uiteindelijk heeft mama hem eruit gehaald!

Ook Luan heeft de smaak te pakken!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Broers

 

Wie had dat ooit gedacht

Wie had dat ooit nog verwacht

Twee kanjers allebei van ons

Twee kanjers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers hand in hand aan de rand van het strand

Twee broers al vissend aan de rand

Twee broers naast elkaar

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

Twee broers vrolijk lachend en spelend met elkaar

Twee broers ruzie makend met elkaar

Twee broers knuffelend en zoenend wat een mooi gebaar

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers zo verschillend maar toch ook niet

Twee broers met ieder hun eigen pijn en verdriet

Twee broers met ieder hun eigen verhaal

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers geboren uit liefde in elke een ander werelddeel

Twee broers die elkaar ontmoette

Twee broers die elkaar nooit meer los lieten

Twee broers die houden van elkaar

 

 

Terug in de tijd Val de bonnal

Zaterdag 9 augustus.

Gisterenavond lagen we nog maar net in bed of we hoorden Timo roepen vanwege de regen. Het regende ook best behoorlijk hard dus hup alle spullen gesjouwd naar onze tent. Papa had het er maar druk mee en Luan sliep gewoon door. De volgende ochtend keek hij dan ook vreemd om zich heen maar begreep hoe en wat toen we het hem uitlegde. Het weer was bewolkt maar de temperatuur was goed. Vandaag stonden de boodschappen op het programma en we kozen voor grote winkels iets verder weg deze keer en een ritje langs de mc Donald voor gratis WiFi. Ja, we blijven Hollanders wat dat betreft.

In de grote winkel keek jij je ogen uit, maar was vooral opzoek naar het speelgoed. Want ja mama had nou eenmaal beloofd dat je in Frankrijk wat speelgoed  mocht kopen. En daarnaast had je ook van opa en oma de nodige centjes gekregen. De keuze was niet snel gemaakt want ze hadden echt mooie dingen; brandweerman Sam kazerne, brandweerman Sam auto, autootjes van het Chinese cars filmpje wat je altijd kijkt, auto’s die je kan ombouwen tot een robot en playmobil. Ik ben benieuwd hoe je reageert als we naar zo’n grote speelgoedwinkel gaan! Uiteindelijk koos je voor de auto die je kan ombouwen tot robot. Later zou blijken dat dit een goeie keus was, want je liet hem de komende dagen niet meer los en speelde ermee op los. Je had ook al snel door hoe je in de verschillende stappen de auto kon ombouwen.

Na de boodschappen zijn we bij de mc Donald wat gaan eten en drinken en heeft mama geprobeerd het spelletje van  Timo te downloaden. Gelukkig lukte dit al bleek later dat het vergeefse moeite was geweest want het was toch niet zo’n leuk spelletje. Eenmaal terug op de camping hebben we nog even een duik genomen. Wel een korte duik  want het was al bijna etenstijd; bq tijd!

Het is heerlijk om te zien hoe de kids zich vermaken in het zwembad! Al is en blijft de glijbaan wel favoriet. Ook voor Luan en wat moet dat toch vermoeiend zijn voor hem elke keer weer die trap voetje voor voetje op. Maar wat doet hij het toch goed! Ook in het zwembad zelf vermaakt hij zich prima en is het een echte waterrat. Zijn grote broer boft hier ook maar mee want die houdt ook heel veel van zwemmen.

 

 

 

 

Van de bq genoten de mannen en daarna werd er natuurlijk weer gevist. Hoe kan het ook anders, maar mama vindt het allemaal prima zolang haar mannen het maar naar hun zin hebben.

Al snel was het voor Luan weer tijd om te gaan slapen en wederom sliep hij vrij snel in. Toen Timo ging slapen begon het weer te regenen en hebben we de gehele boel maar weer verhuisd. Ja zo ’s avonds laat vindt er een hoop bedrijvigheid nog plaats. Eenmaal in ons bed sliepen we allemaal vrij snel in.

Zondag 10 augustus

Op tijd waren de mannen weer wakker; 8.00 uur. Na de nodige knuffels en gestoei zijn we eruit gegaan en hebben we de schade bekeken van de regenen. Op wat drassigheid na beloofde het weer een droge dag te worden. En dat werd het, een dag die we voornamelijk doorgebracht hebben bij het zwembad. In de ochtend ging Timo nog even zelfstandig vissen bij de rivier maar daarna werd het zwemmen. Hij zorgde vast voor een bedje totdat wij kwamen. Heerlijk hoor dit is het weer waar mama veel van houdt! Zon, zo af en toe een wolkje, zwemmen om af te koelen en vervolgens weer zonnen. O ja en proberen te lezen, nog steeds zonder bril! Mmmm best lastig moet ik je zeggen en vermoeiend. Maar ja het zij zo en als het goed is, is morgen of overmorgen de bril er. Luan had het op een gegeven moment wel gezien en is samen met papa terug gegaan naar de tent. Timo en mama bleven nog eventjes maar al snel wilde Timo ook terug want hij had zin om te vissen. Dus hup terug naar de tent en daar gingen papa en Timo weer richting de rivier. Mama en Luan bleven bij de tent; even uitrusten en dat deed jij letterlijk. In je tentje, waar je aan het spelen was met je auto viel je heerlijk in slaap. Mama las ondertussen wat en haakte nog wat toeren aan haar nieuwe omslagdoek! Heerlijk hoor; dit is het toppunt van vakantie! En begrijp me niet verkeerd dat ik daarmee bedoel dat een ieder weg is en/of slaapt!

Toen Luan wakker was, waren papa en Timo ook terug en hebben we even lekker geborreld en daarna was het al snel weer tijd om eten klaar te maken.

Na het eten begon het te regenen en dit hield lange tijd vol. De 15.7 mm die ze voorspeld hadden, kwam ook echt met bakken uit de hemel. Maar papa had alles goed voorbereid en binnen bleef het droog. Toen we gingen slapen was het droog en natuurlijk sliepen de mannen bij ons!

Maandag 11 augustus

Vandaag moesten de nodige boodschappen weer gehaald worden en aangezien het geen zwemweer was, hebben we dat in een ander plekje gedaan. Een mooie rit door de prachtige heuvels bracht ons hier naar toe. In de winkel kocht Luan nog een vriendje voor zijn auto. Een zelfde soort “maar nu konden ze samen spelen met hem!” En ja hoor ook deze was onlosmakelijk verbonden met hem. Heerlijk om te zien hoe twee van die kleine autootjes hem zo blij kunnen maken en dat hij zich daar uren achtereen mee kan vermaken. Ook deze auto had hij snel door qua ombouwen; heel knap van hem! En van zijn grote broer die het echt wel een aantal keren heeft voor moeten doen met heel veel geduld!

Terug op de camping ging er serieus gevist worden door de mannen in het vis meer. Bepakt en bezakt met hengels, koffers, stoelen, etc. vertrokken ze richting het vismeer. Luan en ik bleven achter en vermaakten ons zelf met spelen, haken, lezen en Luan vooral met praten en vragen stellen! Zo op zijn tijd staat dat mondje niet stil en kletst en praat en vraagt het maar door. Heerlijk hoor!

Rond 4 uur zijn we ook die kant op gelopen en natuurlijk gingen de auto’s mee. Bij het vissen hebben we zo’n drie kwartier gekeken o,.a. naar de vissen die papa en Timo naar boven haalde; kleine cat fish (meervalletjes). Helaas geen grote maar dat drukte de pret niet! Rond 5 uur zijn we terug gelopen naar de camping en hebben we even wat gedronken. Daarna is papa gaan koken. Na het eten was er nog even tijd om te spelen in de speeltuin maar daarna was het toch echt tijd om te gaan slapen. Dit vond je een minder goed idee zeker omdat papa en Timo nog even gingen vissen. Dikke tranen waren het gevolg; wat een verdriet had jij. En ik vroeg me echt af of dit alleen tranen van verdriet waren vanwege het vissen of ook nog andere tranen. Ze kwamen vanuit je tenen en dicht bij mama huilde je uit. We hebben zeker wel een kwartier samen gezeten voordat je toe was aan een volgende stap.

Eenmaal in je bedje knuffelde we er nog op los en al vrij snel viel je in slaap. Niet veel later kwamen papa en Timo terug. Dat was wel heel snel maar beide hadden vast gezeten. Ondertussen klonk de eerste muziek vanuit het zwembad; het was avondzwemmen! Met wat kleine moeite wist ik Timo te overhalen en even later vertrok hij met zijn vader richting het zwembad. Een uur lang roetsjte hij onder het genot van de vrolijke muziek van de glijbaan af en had hij veel lol om de badmeesters die gekke kapriolen uit haalden. Moe naar voldaan kwam hij terug en vertelde hij volop wat hij allemaal gezien had! Heerlijk dat enthousiasme van hem! Na een toetje is hij heerlijk gaan slapen, in zijn eigen tent deze keer en keken mama en papa samen nog even terug op een heerlijke dag! Op naar de volgende!