De eerste schoolweek

Precies een week geleden reden we rond deze tijd de camping af. Ja, pas rond deze tijd, 2 uur later dan gepland. De laatste twee dagen op de camping hebben we prachtig weer gehad. We konden dus heerlijk droog inpakken en voor de laatste nacht hadden we voor onszelf een kleiner tentje gekocht. Eenmaal het slaapmatros van ons opblazende bleek dat we er ongeveer in moesten duiken om te kunnen slapen. Maar ja daar konden we toen niks meer aan veranderen. De laatste nacht voor vertrek slaap ik altijd slecht maar nu heb ik denk ik amper een oog dicht gedaan. Ik had het Spaans benauwd in de tent en tegen vieren zag ik dat het buiten aan het flitsen was. De wind waaide steeds harder door de bomen en dan weet ik al hoe laat het was. Tegen half 6 begon het te spetteren en heb ik Lo wakker gemaakt.

 

Wat is hij trots!

Tot slot van de vakantie lekker uiteten bij de pizzeria!

Samen met grote broer naar de overkant (papa was in de buurt hoor!)

Uren kon hij zich zo vermaken in de rivier.

En Tim wisselde dat af met vissen.

De lucht waar ik zo van hou!



Wat ga ik dit missen!



Waar zouden ze het over hebben?

Luans vriendje Saphie!

Nog geen twee tellen later klonk de eerste onweersklap en hoorde ik de rits van Timo al naar boven gaan. Ik ben bij de jongens gaan zitten en Lo is alvast gaan inpakken totdat het zo hard regende en onweerde en hij niet meer verder kon. In het tentje van de jongens hebben we de bui afgewacht en in de regen hebben we voor de verandering alles weer ingepakt. Mijn humeur werd er die ochtend niet beter op. Ik baalde er flink van ondanks dat ik wist dat we er niks aan konden doen, maar weer alles nat en vies inpakken. Bah!

 

Tegen tienen reden we dus uiteindelijk de camping af; op naar Stroe! De reis verliep voorspoedig alleen kwamen we op een nare tijd bij Parijs. En dat is bale natuurlijk maar we namen het maar voor lief. Helaas was onze oudste niet lekker en gaf hij midden in Parijs over! En ja zie dan maar eens een afslag, parkeerplek of vluchtstrook te vinden. Uiteindelijk lukte dit en kon Lo de auto op een vluchtstrook achter een vrachtwagen parkeren. Daar hebben we alles schoongemaakt en is Timo voorin de auto gaan zitten en ben ik opgevouwen achterin gekropen. Gelukkig voelde Timo zich al vrij snel weer oke en dat maakte dat we allemaal weer happy waren. En ja Luan vond het wel gezellig hoor dat mama achterin zat. Hij kletste voluit.

Twee uur later dan gepland vertrokken we richting Stroe

Tot ........?!

Eenmaal Parijs uit hebben we eerst wat gegeten en daarna zijn de mannen heerlijk gaan slapen en is Lo begonnen aan de laatste 600 km. Tegen half 3 reden we uiteindelijk de camping in Stroe op. Snel de bedjes voor de mannen opgemaakt in de caravan en ze over gelegd. Daar sliepen ze meteen door en wij doken rond 3 uur ons bedje in. Gelukkig mochten we wat uitslapen van de mannen en waren ze rond half 10 pas wakker. Na een rustige start, ben ik na de ochtendrituelen met Timo boodschappen gaan doen en is papa begonnen met het opruimen van alle spullen. En ja dat opruimen duurde tot aan het eind van de dag maar toen was ook wel alles opgeruimd en zo goed als schoon.

 

Omdat de MC Donald de dag daarvoor niet gelukt was, gingen we dat nu maar goed maken. Onderweg zagen we allemaal mensen naast de kant staan en begon ons iets te dagen dat het wel Ballonnenfestival kon zijn. Bij navraag bleek dit te kloppen. Vanwege de buien die eraan zaten te komen besloten we eerst te gaan eten en daarna te kijken of we nog iets mee konden pikken.

En ja hoor na het eten reden we terug en zagen we de ballonnen in de lucht hangen. We hebben daarna in de omgeving een soort ‘volgdeballonnenrace’ gedaan maar wat hebben we genoten! Wat een cadeautje op deze zaterdag als afsluiting van onze vakantie. Schitterend om ze zo dicht boven je te mogen zien en daarnaast te zien en te horen landen! Ook onze mannen genoten hier optimaal van!

De zondag waren we uitgenodigd bij de boer in verband met hun verjaardagen hadden ze een gezellige en overheerlijke high tea. Heerlijk en super gezellig weer om met de fam. bij te kletsen! Wat een warm bad en wat was het weer ‘thuis’ komen!

Na de middag was het toch echt tijd om richting Noordwijk te gaan. Slik ik had er echt helemaal geen zin in! Wat is zo’n vakantie met elkaar, als gezin, toch waardevol en heerlijk om zoveel aandacht met en voor elkaar te hebben!!! Ik hoop dat ik deze mooie momenten echt nog heel lang koesteren!

In Noordwijk hebben we alles snel uitgepakt en een plekje gegeven en zijn we op visite geweest bij opa en oma Slofstra. Tevens hebben we lekker gegeten en al snel weer richting huis om te voorkomen dat het weer laat zou worden. Eenmaal thuis Luan snel naar bed gebracht en niet veel later Timo ook. Wij probeerde dat moment nog even uit te stellen maar ook voor ons kwam dat ene moment om het bed in te stappen en dan weet je de vakantie is definitief voorbij!

 

De volgende dag ging het wekkertje en begon de geoliede machine pruttelend op gang te komen. Pruttelend want elke stap was er 1 dichter bij het moment dat de kids op school zaten en wij op ons werk. En nu nu is het al vrijdag en zijn we over ongeveer 6 uur al weer op de camping in Stroe. Wat een rijkdom om daar nog even een paar weekenden te mogen vertoeven.

En wat een heerlijke eerste schoolweek hebben we achter de rug. Natuurlijk was het spannend met name voor Luan. Hij gaf een dag al van te voren aan dat hij geen zin had en benoemde wederom dat zijn klasgenootjes namelijk door waren naar groep drie en hij niet. Dit raakt je diep in je moederhart ondanks dat je weet dat de keuze die we gemaakt hebben goed is. Door te benoemen naar hem dat ik het begrijp en ook te benoemen dat hij nu oudste kleuter is en wat dat inhoudt kan ik je zeggen dat hij een goeie week achter de rug heeft.

Vandaag ook de eerste vrijdag dat hij naar school gaat en ik alleen thuis ben. Wie heeft het hier nou het moeilijkst mee! Eigenlijk zou ik meegaan om de feestelijke startweek af te sluiten en een groepje te begeleiden bij de vossenjacht maar dat liep even anders. Gisterenochtend viel er namelijk een stoel op mijn grote teen en dat heeft nu zo zijn gevolgen. Na een huisartsenbezoek, die na twee verdovingsprikken een gaatje geboord heeft in mijn nagel, en een bezoek aan het ziekenhuis, gelukkig niet gebroken, heb ik nu een pijnlijke kloppende teen. In ieder geval een teen die duidelijk aanwezig is en een wandeling door de wijk van twee uur nog niet echt mogelijk maakt. Ik baal er echt van maar het gaf mij ook de gelegenheid om even lekker uit te slapen en bij te tanken. Want zo wat is deze eerste week er ingehakt zeg. Al die mails op het werk, alle vragen, de eerste schoolwerk, het zoeken naar het ritme, etc. etc. en dan nog zo’n stoel op je teen met een hoop pijn!

Nadat de mannen de deur uit waren ben ik dan ook even terug mijn bed ingekropen en werd ik om 10 voor 10 pas weer wakker! Wow dat had ik dus wel even nodig en wat fijn dat het even kon. Terugkijkend op deze eerste week ben ik er versteld van hoe snel je als gezin weer in die geoliede machine zit. En natuurlijk kwam deze machine pruttelend op gang maar al snel draaide hij op volle toeren. En zo lijkt het alsof het nooit vakantie geweest is. Maar toch is er wel degelijk een verschil voor mij dan. De ‘kwaliteitentijd’ met mijn kinderen plan ik echt dagelijks in. En of dit nou bij het slapen, voor het naar het bed gaan, tijdens het eten, etc. is dat maakt niet uit. Maar even tijd en aandacht voor elkaar is echt belangrijk heb ik gemerkt.

De ‘kwaliteitentijd’ met manlief was deze week echt even zoeken. Dat halen we dit weekend maar snel in want met brandweer en BHV kan ik veel plannen door de weeks maar de piep heeft toch echt (terecht) voorrang!

Zo schrijvende ben ik toch echt wel benieuwd naar de lezende moeders hoe zijn hun eerste weekje hebben ervaren en wat hun tips zijn om vooral dat spitsuur in de ochtend soepeler te laten verlopen!

Impressie foto's

We genieten nog volop hier in Touzac en wat ons betreft mogen de komende dagen heel lang duren. Behalve dan vandaag, want die was regenachtig!

Een grote karper 's morgens vroeg om half 6 gevangen!

Heerlijk zwemmen in de rivier

Zwemmen, vissen, zwemmen, vissen zo ziet onze vakantie eruit!



Helemaal alleen stokbrood gehaald!

In de grote stad Cahors

's avonds na het eten nog even zwemmen in de rivier

Ons uitzicht!

Terugblikken

Zomervakantie en Oud en Nieuw zijn voor mij altijd momenten om terug te blikken op het (‘school’) jaar dat achter mij ligt. Er zijn dan momenten op een dag dat ik de maanden laat passeren zowel op werk- als privé gebied. En uit al deze momenten trek ik mijn leermomenten en stel ik mijn doelen voor het komend (‘school’) jaar vast. Wat wil ik bereiken, wat wil ik komend (’school’) jaar anders gaan doen, wat heb ik geleerd en wat neem ik mee. Wat zijn mijn dromen die ik achterna wil gaan?! Binnen mijn werk maar vooral samen met mijn gezin.

Maar het is ook vooral terugblikken op al die mooie, leuke, grappige en ontroerende momenten die ik/wij hebben mogen beleven. En ja dit ook zowel binnen mijn werk als privé. Eigenlijk zijn dit de enige momenten dat ik even stil sta bij ook mijn werk. Maar naast het terugblikken en dromen geniet ik ook vooral van de dagen hier met elkaar als gezin.

De mooie, intense, grappige en ontroerende momenten leg ik vast in mijn gedachten en op foto om het komende jaar op te teren. Het is zo bijzonder ontroerend mooi om te zien hoe Luan zo intens geniet van alles en alles in zich opneemt. Zo bijzonder om hem te zien aan de waterkant in zijn oranje reddingsvest met zijn waterschoenen en roze netje op jacht naar visjes. En nu ook weer met zijn grote broer 5 plekken van ons vandaan vissend aan de waterkant. Althans Timo vist en Luan haalt de visjes in zijn netje omhoog! Wat een broederliefde en wat een pracht gezicht om mijn kinderen zo samen bezig te zien. Regelmatig dwalen mijn gedachten af naar de ouders van Luan in China wat had ik graag hun om een hoekje willen laten kijken om hun te laten zien dat het goed gaat met hem. Diep in mijn hart hoop ik dat ze op de een of andere manier dat mogen voelen!

Vele ervaringen deze zomervakantie zijn voor Luan weer nieuw, ervaringen die hij voor de eerste keer meemaakt in zijn leventje en dat ondanks dat hij bijna al 2 jaar bij ons is. De intentie waar hij de omgeving in zichzelf opneemt, geniet, ervaart en voelt daar kunnen wij nog veel van leren! Het maakt de kleinste dingen op een dag bijzonder! Het maakt uiteindelijk dat je zelf ook de dingen om je heen intenser gaat beleven, voelen en ervaren. Wat dat betref is en blijft het een bijzonder mooi kind!

Maar dat is zeker ook onze andere kanjer! Want 9 jaar alleen zijn bij papa en mama en dan een broertje erbij krijgen is ook niet niks. En ook dat beseffen we elke dag weer opnieuw. Het geduld dat hij heeft om samen met Luan aan de waterkant te staan vissen, samen te kanoën of samen te voetballen  is bewonderenswaardig. De liefde en zorgzaamheid voor zijn kleine broertje spat er van af evenals de trots die hij heeft voor Luan.

En natuurlijk zijn er ook de momenten van “brother fight” maar ook dat is meer dan oké!

Kortom terugblikkend en vooruitkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ik intens gelukkig ben met mijn mannen en zielsveel van ze hou! En mijn doel voor het komend (‘school’) jaar is om nog intenser te gaan genieten van en met elkaar en elkaar vast te houden en nooit meerlos te laten.

 

 

Vakantie-avontuur

Het vooruitblikken op de zomervakantie begint bij ons al vroeg weer na de laatste zomervakantie. We willen namelijk het liefst voordat het nieuwe jaar begint geboekt hebben. En zo ook dus vorig jaar; alleen hadden we dit jaar wat meer eisen dan normaal en mocht de camping ook wat luxer zijn dan normaal in verband met ons 12.5 jarig jubileum. De eisen waren dus een zwembad met glijbanen, groot plekje, niet meer dan 1 dag rijden en gelegenheid tot vissen. En dit alles in Frankrijk. Na lang zoeken, vonden we een camping in de Jura en 1 in Bretagne aan de kust. Timo mocht uiteindelijk de knoop doorhakkenen koos voor de glijbanen in de Jura. We namen een iets luxer plek met schuurtje, koelkast, lig bedden, een tafel met stoelen en een bq. Helaas was er geen plek aan de rivier maar wel dicht in de buurt. Prima en we deden de reservering voor de periode van 6 augustus tot 20 augustus.

De maanden vlogen voorbij en steeds meer keken we uit naar deze drie weken met elkaar. Drie weken vakantie die  zo belangrijk zijn. Drie weken waarop we als gezin op elkaar aangewezen zijn. Drie weken waarin de telefoons uitgaan, de piepers (Lo zit bij de vrijwillige brandweer en de oproepbare BHV van zijn werk) uitgaan en er geen mails gelezen worden en/of telefoontjes voor het werk gepleegd worden. Totale rust vanuit het werk, een welverdiende rust naar hard werken.

Rond mei begon het bij mij te kriebelen. Te kriebelen in de zin dat ik dacht aan alle toestanden om de voortent af te breken en alles weer een plekje te geven in de caravan voor de reis naar Frankrijk. Waarom niet gewoon kamperen met een tent; een droom die ik altijd had om met mijn gezin te doen! Maar ja hoe ging ik dat duidelijk maken aan Lo. Hoe meer ik eraan dacht hoe meer zin ik kreeg om te gaan kamperen met een tent.  Toen ik het voorstel deed, werd ik natuurlijk enigszins voor gek verklaard. Wie gaat er nu kamperen met een tent als je een caravan hebt. Maar na 2 dagen was ook Lo om en speurde hij marktplaats af op zoek naar  een tent. En ja hoor deze vond hij al snel. Er werd op verschillende tenten een bod gedaan en jammer genoeg waren niet alle tenten meer beschikbaar en net verkocht. Uiteindelijk werd het een 6 persoons pyramide tent voor zo’n €80. Vanuit Stroe was het een klein uurtje rijden en zo toog Lo nog geen week na mijn voorstel af om de tent op te halen. De dag daarna zette we de tent op en het viel ons allemaal mee. De tent zag er nog goed uit, was lekker ruim en ik zag ons al zitten in het zonnige Frankrijk.

Oeps een klein pijn puntje want ja die zon was ons niet gegarandeerd want zoals mijn ouders het zeggen gingen we na het regengat van Frankrijk  en dan nog wel met een tent terwijl een sleurhut hebben! Volgens Lo zat ik in mijn midlife maar mij kon het niks schelen! Ik keek ernaar uit en zag mij zelf al hakend voor de tent zitten terwijl de mannen heerlijk aan het vissen waren.

 

De weken daarop werden de nodige zaken aangeschaft waaronder een poti poti (portable toilet), schaduwdoek en slaapmatrasje. Iedereen om ons heen begreep er niks van, maar wij kregen steeds meer pret erin en toen was het eindelijk zover en togen we 6 augustus af naar Frankrijk. Na een voorspoedige reis kwamen we daaraan, bewonderde de camping, het zwembad, ons plekje en het vismeer. Hier konden we wel twee weken vertoeven en vol van geluk zaten we die avond met een biertje voor ons tent (zoals een collega van mij al had voorspeld). Heerlijk!

De dagen die volgden waren qua weer wisselend en het hoogtepunt was dag 5 met wel 15 ml regenwater. Ons plekje was inmiddels veranderd in een modderbad en bij de receptie regelde ik wat grint want lopen was bijna niet meer te doen. De voorspellingen waren niet om naar huis te zingen maar dinsdag beloofde weer een goeie dag te worden. Maar ook daarna was het weer veel regen. In onze gedachten, los van elkaar, wikte en weegde we het een en ander af en uiteindelijk was Lo degene die woensdag uitsprak laten we naar huis gaan eerder. Dan sparen we geld en kunnen we daar leuke dingen doen. Net gewend aan het idee gingen we kijken naar het weer aldaar en daar werden we ook niet blij van. Uiteindelijk kwamen we uit op Frankrijk, de Lot en gingen we op zoek naar de camping waar we eerder hadden gezeten toen Timo 7 jaar uit was. De foto’s op de laptop hielpen met de exacte naam van de camping en het telefoonnummer. Daar ging ik dan met mijn beste Frans belde ik op. Gelukkig sprak ze een beetje Engels en kon ik in die taal verder praten. Na twee zinnen vroeg ze ook of ik Nederlands sprak, nou dat ging helemaal makkelijk. En we hadden geluk ze hadden nog genoeg plek over ook aan de rivier. Het weer was ook daar niet goed geweest maar de voorspellingen waren beter. Niet wat ze gewend waren in het zomerseizoen maar voornamelijk droog weer.

 

Wat wij zagen waren in ieder geval hogere temperaturen dan in Bonnal en zo ruimden we donderdag alles zo goed al alles op en stonden we vrijdag om half 6 op en vertrokken we uiteindelijk rond kwart voor 9 richting Touzac. De jongens hebben zich prima gedragen en we hebben geen kind aan ze gehad. Mooi dat betekent dat we volgend jaar makkelijk naar het Zuiden kunnen rijden. Op de camping kregen we een briefje mee met de nummers waaruit we konden kiezen . en de keuze was uiteindelijk snel gemaakt; no.66. Na de nodige uitleg over de camping en het bestellen van brood togen we af naar ons plekje en gingen we bouwen. Tussendoor even gegeten en rond 21.00 uur stond alles weer op zijn plek en konden we weer genieten met een biertje voor onze tent. Wat een uitzicht en waarom hadden we dit niet meteen gedaan? Omdat het ver rijden was maar wow wat was dit geweldig. Timo kan gewoon vissen vanuit zijn plekje. Luan doet gezellig mee, wel met zijn zwemvest aan, en papa heeft het er maar druk mee maar is in zijn sas. En ja mama, die haakt erop los en geniet van haar mannen die genieten! Wat een gelukzalig gevoel; precies zoals vakantie hoort te zijn.

2014

2010

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En nu zijn we al weer twee dagen verder, vele foto’s verder van vissende mannen met en zonder vis, spelende kinderen, en ja allemaal foto’s van dat ene gelukzalig gevoel! Wat een feest om hier te kunnen zijn en te mogen genieten van het spectaculaire uitzicht, de honderden sterren ’s avonds, de ijsvogeltjes, de vissen die springen in het water, de serene rust maar vooral genieten van elkaar en die twee kanjers van een broers!

Ook in de ochtend vroeg wordt er al gevist!

Hier probeert Luan zijn losse tand eruit te trekken. Uiteindelijk heeft mama hem eruit gehaald!

Ook Luan heeft de smaak te pakken!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Broers

 

Wie had dat ooit gedacht

Wie had dat ooit nog verwacht

Twee kanjers allebei van ons

Twee kanjers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers hand in hand aan de rand van het strand

Twee broers al vissend aan de rand

Twee broers naast elkaar

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

Twee broers vrolijk lachend en spelend met elkaar

Twee broers ruzie makend met elkaar

Twee broers knuffelend en zoenend wat een mooi gebaar

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers zo verschillend maar toch ook niet

Twee broers met ieder hun eigen pijn en verdriet

Twee broers met ieder hun eigen verhaal

Twee broers, zo verschillend maar o zo gewoon

 

Twee broers geboren uit liefde in elke een ander werelddeel

Twee broers die elkaar ontmoette

Twee broers die elkaar nooit meer los lieten

Twee broers die houden van elkaar

 

 

Terug in de tijd Val de bonnal

Zaterdag 9 augustus.

Gisterenavond lagen we nog maar net in bed of we hoorden Timo roepen vanwege de regen. Het regende ook best behoorlijk hard dus hup alle spullen gesjouwd naar onze tent. Papa had het er maar druk mee en Luan sliep gewoon door. De volgende ochtend keek hij dan ook vreemd om zich heen maar begreep hoe en wat toen we het hem uitlegde. Het weer was bewolkt maar de temperatuur was goed. Vandaag stonden de boodschappen op het programma en we kozen voor grote winkels iets verder weg deze keer en een ritje langs de mc Donald voor gratis WiFi. Ja, we blijven Hollanders wat dat betreft.

In de grote winkel keek jij je ogen uit, maar was vooral opzoek naar het speelgoed. Want ja mama had nou eenmaal beloofd dat je in Frankrijk wat speelgoed  mocht kopen. En daarnaast had je ook van opa en oma de nodige centjes gekregen. De keuze was niet snel gemaakt want ze hadden echt mooie dingen; brandweerman Sam kazerne, brandweerman Sam auto, autootjes van het Chinese cars filmpje wat je altijd kijkt, auto’s die je kan ombouwen tot een robot en playmobil. Ik ben benieuwd hoe je reageert als we naar zo’n grote speelgoedwinkel gaan! Uiteindelijk koos je voor de auto die je kan ombouwen tot robot. Later zou blijken dat dit een goeie keus was, want je liet hem de komende dagen niet meer los en speelde ermee op los. Je had ook al snel door hoe je in de verschillende stappen de auto kon ombouwen.

Na de boodschappen zijn we bij de mc Donald wat gaan eten en drinken en heeft mama geprobeerd het spelletje van  Timo te downloaden. Gelukkig lukte dit al bleek later dat het vergeefse moeite was geweest want het was toch niet zo’n leuk spelletje. Eenmaal terug op de camping hebben we nog even een duik genomen. Wel een korte duik  want het was al bijna etenstijd; bq tijd!

Het is heerlijk om te zien hoe de kids zich vermaken in het zwembad! Al is en blijft de glijbaan wel favoriet. Ook voor Luan en wat moet dat toch vermoeiend zijn voor hem elke keer weer die trap voetje voor voetje op. Maar wat doet hij het toch goed! Ook in het zwembad zelf vermaakt hij zich prima en is het een echte waterrat. Zijn grote broer boft hier ook maar mee want die houdt ook heel veel van zwemmen.

 

 

 

 

Van de bq genoten de mannen en daarna werd er natuurlijk weer gevist. Hoe kan het ook anders, maar mama vindt het allemaal prima zolang haar mannen het maar naar hun zin hebben.

Al snel was het voor Luan weer tijd om te gaan slapen en wederom sliep hij vrij snel in. Toen Timo ging slapen begon het weer te regenen en hebben we de gehele boel maar weer verhuisd. Ja zo ’s avonds laat vindt er een hoop bedrijvigheid nog plaats. Eenmaal in ons bed sliepen we allemaal vrij snel in.

Zondag 10 augustus

Op tijd waren de mannen weer wakker; 8.00 uur. Na de nodige knuffels en gestoei zijn we eruit gegaan en hebben we de schade bekeken van de regenen. Op wat drassigheid na beloofde het weer een droge dag te worden. En dat werd het, een dag die we voornamelijk doorgebracht hebben bij het zwembad. In de ochtend ging Timo nog even zelfstandig vissen bij de rivier maar daarna werd het zwemmen. Hij zorgde vast voor een bedje totdat wij kwamen. Heerlijk hoor dit is het weer waar mama veel van houdt! Zon, zo af en toe een wolkje, zwemmen om af te koelen en vervolgens weer zonnen. O ja en proberen te lezen, nog steeds zonder bril! Mmmm best lastig moet ik je zeggen en vermoeiend. Maar ja het zij zo en als het goed is, is morgen of overmorgen de bril er. Luan had het op een gegeven moment wel gezien en is samen met papa terug gegaan naar de tent. Timo en mama bleven nog eventjes maar al snel wilde Timo ook terug want hij had zin om te vissen. Dus hup terug naar de tent en daar gingen papa en Timo weer richting de rivier. Mama en Luan bleven bij de tent; even uitrusten en dat deed jij letterlijk. In je tentje, waar je aan het spelen was met je auto viel je heerlijk in slaap. Mama las ondertussen wat en haakte nog wat toeren aan haar nieuwe omslagdoek! Heerlijk hoor; dit is het toppunt van vakantie! En begrijp me niet verkeerd dat ik daarmee bedoel dat een ieder weg is en/of slaapt!

Toen Luan wakker was, waren papa en Timo ook terug en hebben we even lekker geborreld en daarna was het al snel weer tijd om eten klaar te maken.

Na het eten begon het te regenen en dit hield lange tijd vol. De 15.7 mm die ze voorspeld hadden, kwam ook echt met bakken uit de hemel. Maar papa had alles goed voorbereid en binnen bleef het droog. Toen we gingen slapen was het droog en natuurlijk sliepen de mannen bij ons!

Maandag 11 augustus

Vandaag moesten de nodige boodschappen weer gehaald worden en aangezien het geen zwemweer was, hebben we dat in een ander plekje gedaan. Een mooie rit door de prachtige heuvels bracht ons hier naar toe. In de winkel kocht Luan nog een vriendje voor zijn auto. Een zelfde soort “maar nu konden ze samen spelen met hem!” En ja hoor ook deze was onlosmakelijk verbonden met hem. Heerlijk om te zien hoe twee van die kleine autootjes hem zo blij kunnen maken en dat hij zich daar uren achtereen mee kan vermaken. Ook deze auto had hij snel door qua ombouwen; heel knap van hem! En van zijn grote broer die het echt wel een aantal keren heeft voor moeten doen met heel veel geduld!

Terug op de camping ging er serieus gevist worden door de mannen in het vis meer. Bepakt en bezakt met hengels, koffers, stoelen, etc. vertrokken ze richting het vismeer. Luan en ik bleven achter en vermaakten ons zelf met spelen, haken, lezen en Luan vooral met praten en vragen stellen! Zo op zijn tijd staat dat mondje niet stil en kletst en praat en vraagt het maar door. Heerlijk hoor!

Rond 4 uur zijn we ook die kant op gelopen en natuurlijk gingen de auto’s mee. Bij het vissen hebben we zo’n drie kwartier gekeken o,.a. naar de vissen die papa en Timo naar boven haalde; kleine cat fish (meervalletjes). Helaas geen grote maar dat drukte de pret niet! Rond 5 uur zijn we terug gelopen naar de camping en hebben we even wat gedronken. Daarna is papa gaan koken. Na het eten was er nog even tijd om te spelen in de speeltuin maar daarna was het toch echt tijd om te gaan slapen. Dit vond je een minder goed idee zeker omdat papa en Timo nog even gingen vissen. Dikke tranen waren het gevolg; wat een verdriet had jij. En ik vroeg me echt af of dit alleen tranen van verdriet waren vanwege het vissen of ook nog andere tranen. Ze kwamen vanuit je tenen en dicht bij mama huilde je uit. We hebben zeker wel een kwartier samen gezeten voordat je toe was aan een volgende stap.

Eenmaal in je bedje knuffelde we er nog op los en al vrij snel viel je in slaap. Niet veel later kwamen papa en Timo terug. Dat was wel heel snel maar beide hadden vast gezeten. Ondertussen klonk de eerste muziek vanuit het zwembad; het was avondzwemmen! Met wat kleine moeite wist ik Timo te overhalen en even later vertrok hij met zijn vader richting het zwembad. Een uur lang roetsjte hij onder het genot van de vrolijke muziek van de glijbaan af en had hij veel lol om de badmeesters die gekke kapriolen uit haalden. Moe naar voldaan kwam hij terug en vertelde hij volop wat hij allemaal gezien had! Heerlijk dat enthousiasme van hem! Na een toetje is hij heerlijk gaan slapen, in zijn eigen tent deze keer en keken mama en papa samen nog even terug op een heerlijke dag! Op naar de volgende!

 

Woensdag 6 augustus

Om 4 uur gaat de wekker af bij papa en mama. Tijd om op te staan want vandaag gaan we op vakantie nar Frankrijk. Wow wat hebben wij hier naar uit gekeken en de dagen af geteld. De laatste twee dagen was nog hard werken. Zowel op het werk als thuis om alles voor elkaar te krijgen voor de vakantie. Maar het is gelukt mede dankzij de hulp van oma Slofstra die de was heeft gedaan en heerlijk gekookt had de laatste twee dagen.

Na een heerlijke douche en een bak koffie en de laatste dingen ingepakt te hebben in de auto maak ik om kwart over 5 Timo wakker. Hij kleedt zich beneden aan. Luan heeft meer moeite ermee en die zet ik slaap dronken op de wc. Voor de zekerheid een luier om voor de lange reis en dan na een reistabletje allebei hup de auto in. Half 6 rijden we weg uit Noordwijk. Het is 17 graden en er staat 0 km op de teller.

 

Gaaaaaaaap

Timo slaapt als eerste en Luan heeft er wat meer moeite mee. Maar uiteindelijk valt hij ook in slaap. Rond kwart voor 9 stoppen we. We hebben reeds 268 km gereden en het is nog 17 graden. De kinderen hebben dan lekker geslapen, gespeeld en gegeten. Na koffie en plassen rijden we na 20 minuten verder.

De jongens mogen dvd kijken en houden dit de rest van de reis vol. We hebben geen kind aan ze behalve Luan vraagt zo af en toe of we er al zijn. Een verwijzing naar zijn stickerkaart is dan voldoende want elke keer is het antwoord “nee, hij is nog niet vol! Dus we zijn er nog niet hé mama!”

 

Om 12 uur stoppen we weer. 523.8 km gereden en reeds 23 graden. We plassen en rijden een kwartiertje later weer verder. De volgende dvd staat reeds aan en Luan is weer wat stickers rijker.

Na 684 km komen we dan aan om 14.00 uur op de plek van bestemming; de plek waar we de komende 14 dagen zullen vertoeven. Mama en Timo checken in bij de receptie en niet veel later staan we bij ons plekje; nr.112.

 

Het ziet er goed uit al snel zijn we er uit waar wat moet komen en kan het bouwen beginnen. Luan kijkt wat onwennig om zich heen maar het speelkleed en de playmobil doet wonderen. Niet veel later is hij zoet met zijn speelgoed terwijl Timo ons helpt met bouwen. De temperatuur is er goed voor en na 4 uur heeft alles zijn plekje en met een pilsje in ons hand kijken we tevreden voor ons uit. Zo die klus hebben we maar mooi geklaard. Na het biertje vertrekken we richting winkeltje en daarna naar de snackbar om te eten. We worden vergezeld door een leuke coverband.

Na het eten nog een rondje langs de rivier en gekeken bij het vismeer. Alles kreeg de goedkeuring van de mannen en als het aan hun lag, hadden ze al aan het meer gezeten!

Eenmaal bij de tent terug was het de hoogste tijd om het bed op te gaan zoeken en eenmaal in bed sliep Luan snel. Dit gold ook voor Timo later en zeker ook voor ons. Wat een geslaagde dag was dit.

Donderdag 7 augustus

De mannen hielden zich keurig aan de afgesproken tijd. Pas rond 8 uur hoorden we de jongens praten. We hadden zelf zin om er ook uit te gaan en niet veel later volgden de mannen. We hadden allemaal heerlijk geslapen en zin in de nieuwe dag. Na het ontbijt en de doucherituelen zijn we eerst boodschappen gaan doen bij de Aldi en Intermarche.

Terug op de camping geluncht en toen was het natuurlijk tijd om te gaan zwemmen. De mannen hadden hier veel zin in en kregen geen genoeg  van de glijbanen. Mama hield het na een paar keer voor gezien want voelde aan haar schouder dat dit niet echt handig was. Dan maar luieren op een ligbed in de zon; niet verkeerd hoor! Voor mij het toppunt van genieten en vakantie! En als het te warm wordt dan nemen we even een duik in het water. De rest van de middag genoten we hier en als het aan de jongens lag dan waren we tot sluiting tijd gebleven.

Maar ja papa en mama hadden toch echt zin in een lekker biertje bij de tent. De jongens lieten zichook verleiden en vermaakten zich daar met een boek of al schrijvend,lezend in de tent. Luan viel zelfs bijna in slaap!

Timo maakte samen met papa heerlijke hamburgers en al snel na het eten stond het vissen op het programma. Met z’n allen gingen we richting de rivier. Ja, mama ging ook mee maar wel met haakwerk. Eenmaal bij het water zorgde onze Luan voor de nodige vertier. Hij kon niet wachten op een hengel maar toen hij er eenmaal 1 had, had hij het te druk met heen en weer lopen en vooral veel, heel veel vragen stellen. Feest was het toen Timo zijn eerste vis ving en al snel daarna Luan zijn eerste vis. Alles moest natuurlijk vast gelegd worden. Luan had graag de vis meegenomen en vroeg zich dan ook af waarom dat niet mocht. Toen mama zei “dat mag niet van de baas van de camping!” keek hij mij aan en zei “misschien mag jij ook niet haken van de baas van de camping!” En ja dan zit je wel even met je mond vol tanden. Waar haalt hij het vandaag?!

 

Helaas was het na een uurtje tijd voor Luan om te gaan slapen. En na de nodige zoenen en knuffels zijn we samengaan douchen en is hij daarna lekker gaan slapen. Even lukte het niet om de slaap te pakken te krijgen maar al vrij snel hoorden we hem heerlijk snurken. Timo vermaakte zich nog even met de Ipad en daarna was het ook de hoogste tijd voor hem. Papa was ondertussen hard bezig met de bril operatie van mama want die was in twee stukken! En ja hoor het lukte nog ook om er iets van te maken!

 

En hier moest natuurlijk op gedronken worden, maar na twee drankjes Pastis hielden papa en mama het ook voor gezien!

 

vrijdag 8 augustus

 

Rond kwart voor 8 hoorde we Luan “Timo” roepen en Timo terug roepen “ga nog maar slapen Luan het is nog geen tijd!” Rond half 9 hoorden we de ritsen gaan en kwam Timo bij ons in bed liggen. Luan sliep nog. Na de nodige knuffelpartijen zijn we eruit gegaan en heb ik een kwartiertje later bij jou gekeken. Je lag nog heerlijk in dromenland maar ws. niet diep want je oogjes gingen langzaam open. De dag van de heren startte zoals gewoonlijk; Luan filmpje op de laptop en Timo deze keer ook.

Na het ontbijt en de ochtendrituelen zijn we eerlijk gaan zwemmen in het zwembad en dit hielden we met een pauze bij de tent tussendoor, de gehele dag vol.  De temperatuur was er ook wel naar. De jongens genoten en zijn amper uit het water geweest en de glijbaan werd goed uitgetest! Wat een heerlijke dag! Aan het eind van de middag waren we weer terug bij de tent. Timo besloot lekker te gaan vissen; alleen. Nou gelijk heeft ie. Wat wordt hij groot! Alleen zwemmen, alleen vissen, alleen douchen……….

We aten op tijd zodat er nog gevist kon worden maar niet voordat Luan samen met mama gedoucht had. En ja tijdens deze douchebeurt kwamen de nodige vragen/opmerkingen weer omhoog. “Hoe groeien borsten mama? Waarom zijn jouw borsten wit? Waarom heb ik geen borsten? Je lijkt wel zwart, mama. O nee het is rood; het lijkt wel soep. Oma soep!” Kortom je was weer heerlijk enthousiast!

Terug bij de tent ben je samen met papa naar het water gegaan om te vissen. Timo stond hier reeds al. Luan had meer oog voor de omgeving dan voor het vissen. Helaas haalde Timo bijna een grote barbeel op, maar de lijn brak. Jammer! Rond half 9 was het toch echt bedtijd voor Luan. De andere mannen viste nog even door en vingen verschillende vissen; baars, gondels, kopvoorns, etc.