Speciaal voor jou!

TWEE DONKERE OGEN

EEN KLEIN GEZICHT

ZOEKEND NAAR LIEFDE

ZOEKEND NAAR LICHT

EEN KIND VRAAGT OM GEBORGENHEID

EEN TOEKOMST ZONDER EENZAAMHEID

TOE GEEF ONS JE KLEINE HAND

KOM MET ONS MEE UIT DAT VERRE LAND

ONZE LIEFDE IS SPECIAAL VOOR JOU

DE DEUR STAAT OPEN

DUS KOM MAAR GAUW

Langer dan ik dacht …..      

   

Telkens gaat het anders,       
anders dan verwacht.       
Telkens duurt het langer,       
langer dan ik dacht.         

We wachten op jou,       
al jaren, maanden, dagen.       
In grote onzekerheid,       
met heel erg veel vragen.         

Waar ben je nu, wat is je naam,       
wanneer ben je geboren?       
Maar vooral: hoelang duurt het nog,       
voordat we van je horen?         

Veel vragen zonder antwoorden,       
daar is moeilijk mee te leven.       
We zouden alles doen,       
als iemand ons maar een beetje zekerheid kon geven.         

Maar zekerheid die is er niet,       
het loopt heel anders dan verwacht.       
Voor ons duurt het telkens langer,         l
langer dan ik dacht ……. 

Adoptiezwanger of toch niet?

Woensdag 4 april  – Vrijdag 13 april 2012

Vanmiddag kreeg ik een smsje binnen op mijn mobile dat ik een voicemail bericht had. Toen ik mijn voicemail ging afluisteren stond Kind en Toekomst erop met de vraag hun terug te bellen. Helaas was door de vodafone storing mijn telefoon niet afgegaan en kwam dit berichtje uren alter pas binnen. Kind en Toekomst was dan ook niet meer te bereiken vandaag.

Donderdagochtend ben ik om 9.00 uur gelijk begonnen met te bellen. Na enige tijd had ik ze eindelijk te pakken. Ze vertelde dat degene die mij gebeld had weg was maar ging op zoek naar ons dossier. Na 8 minuten kwam ze terug en vertelde ze ons dat ze een voorstel hadden voor ons maar dat er haast achter zat. Het ging dus om het bijna 2 jarige jongentje met hypospadie en pseudohermapthroditisme. Hier had ik maandag al over gebeld! Ze wilde een afspraak vandaag met ons om half 2 of half 4. Ik gaf aan eerst even te willen overleggen met mijn man en later terug te bellen. Toen ik ophing was is helemaal in een jubelstemming en schoten de tranen in mijn ogen. Wat een geweldig nieuws was dit zeg! Ik belde Lo op en we besloten voor half 4 te gaan. Dit gaf nog tijd om zaken te regelen. Ik belde terug en zo gezegd zo gedaan. Snel mijn afspraken afgezegd, Timo ingelicht, oppas geregeld voor hem en nog wat mailtjes afgehandeld. Ik voelde mij zweven en de tijd kon  niet snel genoeg gaan.

Toen het eindelijk half 4 was stapten we bij Kind en Toekomst binnen. We werden naar boven geleid en kregen koffie en thee. Even later kwam iemand binnen en vertelde ons dat ze ons drie foto’s wilde laten zien en dat ze deze zo zou omdraaien en dan even naar benden zou lopen en daarna weer terug zou komen. Er ging van alles door mij heen van wat krijgen we voor heftige foto’s te zien. Dit viel reuze mee. De foto’s waren van het geslachtsdeel van het kindje en er was sprake van ernstige hypopspadie maar het schrok ons niet af. Toen ze terug kwam vertelde we dit ook en lieten we weten dat dit kindje meer dan welkom is bij ons. Ze vertelde dat ze China dit ging laten weten. Het was dat Lo nog even verder vroeg hoe het allemaal verder zou gaan lopen anders stonden we binnen 5 minuten weer buiten. Nu waren het 10 minuten!! En dat voor 2 uur heen en terug rijden. Echt bizar. Ze feliciteerde ons voorzichtig en eenmaal buiten en in de auto kregen we een giebelbui. Echt geweldig we werden papa en mama (mits China natuurlijk akkoord ging maar ja dat zat wel snor toch)!

Een bizar gevoel en heel onwerkelijk maar het maakte je ook heel blij. Wat geweldig over een half jaar ongeveer zouden we een broertje erbij hebben voor Timo en zou een lang gekoesterde wens in vervulling gaan!! We besloten ons zelf te verwennen en naar Sassenheim te rijden en daar bij vd Valk te eten. Dit hebben we ook gedaan en zo vierde we dit heugelijke nieuws. Onderweg brachten we onze ouders op de hoogte en die waren natuurlijk ook heel blij!! Tijdens het eten zetten we alles op ene rijtje wat we moeten gaan regelen en doen. Heerlijk droomden we weg met z’n tweeën. Moe maar voldaan vielen we die dag in slaap en droomde ik de gehele nacht over deze kleine vent!!

De volgende dag was echter deze euforische stemming van korte duur. Tegen half 10 werd ik gebeld door Kind en Toekomst dat het kindje al van de site van China af was en dat het allemaal dus niet doorging. Ik voelde een flinke jankbui opkomen maar raapte mij zelf bij elkaar om nog wel een aantal zaken te vragen zoals hoe kan dat nou? Waarom wisten wij dit niet dat dit zou kunnen? Daarnaast benoemde ik het feit dat ik het gevoel had dat onze brief ergens onderin de la beland was nav mijn telefoontje. Dit was echt niet zo maar ze kon niet goed aangeven waarom we niet eerder op de hoogte waren gebracht.

Tevens zei ze dat we gisteren gehoord hadden dat dit kon gebeuren. Ik gaf aan dat dit ons niet verteld was en dat ik dit alles een zeer kwalijke zaak vond. Maar zij bleef bij het feit dat we het dan ws wel verkeerd begrepen hadden. Nogmaals gaf ik aan dat ons dit niet verteld was want dan houd je daar inderdaad rekening mee. En ook nu geloof ik dat ze zich hiermee proberen er onderuit te komen dat ze een grote fout gemaakt hebben. Ze hadden anders gewoon gezegd van joh wij gaan kijken of hij nog op de site van China staan en bellen jullie hier morgen over terug.

De mevrouw waar we mee gesproken hebben belde nog wel terug om haar excuses te maken maar gaf ook niet letterlijk toe dat ze fout geweest was. Er is afgesproken dat we volgende week contact weer hebben en wat mij betreft is dit contact wekelijks en wil ik weten hoe en wat mbt de andere kindjes. Het voelt alsof ze in het krijt staan bij ons en wel mogen gaan laten zien dat ze hun best gaan doen voor ons. Het vertrouwen is echt geschaad. Dit voelt vlgs. mij hetzelfde als een miskraam en in ieder geval als een mislukte ivf! Ik heb dan ook veel verdriet gehad vandaag (lees vrijdag) en het doet mij heel veel pijn dat dit kindje misschien nooit de gelegenheid meer krijgt om op te groeien in een warm gezin en die medische zorg krijgt die hij nodig heeft. Hoe bestaat het dat ze zo met kindjes kunnen omgaan!! Bah het maakt mij heel boos en heel verdrietig. Dit hield ook weer in dat we iedereen op de hoogte moesten brengen dat het niet doorgaat. Ook onze zoon Timo moesten we dit vertellen. Hij liep terug naar boven en zei tegen Manon die aan het spelen was ik heb geen broertje meer! Hartverscheurend om te horen. Lo heeft het hem even goed uitgelegd dat er echt wel een broertje of zusje gaat komen voor hem. Maar wat gaat er door zijn koppie heen, het is al geen prater………… dit alles kost weer tijd en moet weer zijn plekkie vinden. Waar het goed voor is ik heb geen flauw idee maar ik hou me maar vast aan mijn motto dat alles erg goed voor is en dat het juiste kindjes bij ons zal komen!

Dinsdag na Pasen heeft Lo terug gebeld naar St. Kind en Toekomst om te vragen hoe en wat met betrekking tot onze andere brieven. Het gesprek eindigde da ze hem vertelde dat ze deze week terug zouden bellen met positief nieuws. Toen ik dit hoorde kon ik niet eens blij zijn want het voelde alsof je een koe gekocht had op de markt die toch uitverkocht was en daarvoor een andere in de plaats kwam. Wat een achtbaan van gevoelens zeg!

Uiteindelijk kreeg ik woensdagochtend een telefoontje dat ze ons wilde matchen met kindje Dh waarvoor we geschreven hadden en ze benoemde ook nog dat we voor kindje Dg de medische rapportage wilde lezen. Ik antwoordde nuchter dat ik dit wilde overleggen met mijn partner en terug zou bellen. Degene die ik aan de lijn had reageerde een beetje verbaasd maar accepteerde het antwoord natuurlijk wel. Direct heb ik Lo gebeld en die kwam naar mijn kantoor toe. Hier barstte ik in tranen uit. Wat een verdriet voelde ik en ook boosheid. Wat was alles dubbel zeg; eigenlijk hoor je super blij te zijn als je een voorstel krijg maar dit voelde ik niet en dat kwam door alles wat ik mee had gemaakt de afgelopen week; wat wij meegemaakt hadden. Lo stond er echter veel nuchter in en was gewoon blij; maar niet zo blij als vorige week! Dat gevoel van toen dat kon ik nu niet hebben en dat maakte me ook boos.

Verder moest ik echt even wennen aan de leeftijd van het kindje. En niet dat het niet welkom was maar nou ja zo voelde het gewoon. Daarnaast was ik ook weer in de war gebracht omdat ze over het kindje Dg begonnen waren! Bah wat een verwarring allemaal. We besloten dat Lo nogmaals zou bellen om te vragen waarom ze dit kindje ook benoemd hadden en dan een definitief besluit zouden nemen. Toen hij terug gebeld had, bleek dat dit kindje Dg geen match voor ons zou zijn en dat ze kindje Dg wel een match voor ons vonden.

De verwachting was  nl. dat daar geen ouders voor gevonden zou worden gezien zijn leeftijd. Voor mij was dit een duidelijk antwoord en besloten we een definitief ja te geven. Het voelde allemaal heel dubbel aan en van echte blijheid was bij mij geen sprake . Ook niet toen we het vertelde aan Timo!

Donderdag hebben we een mail rond gestuurd aan bekenden op ons werk om te voorkomen dat de tam tam zijn werk ging doen. De reacties die ik toen binnen kreeg waren hartverwarmend en ik merkte bij mijzelf dat ik langzaam begon te glimlachen en kon gaan genieten van mijn zoon hier ver vandaan!

Dh: een bijna 4,5 jaar oud jongetje, geboren met klompvoetjes die inmiddels zijn geopereerd. Hij loopt zonder problemen. Verder is er een verkeerde stand van de rechter pols en zijn er misvormingen aan de vingers van beide handen. De vingers zijn allemaal compleet, nauwelijks misvormd, maar hebben een verkeerde stand. Toch kan hij er bijna alles mee doen. Hij eet zelfstandig, gaat alleen naar toilet, pakt dingen, trekt zelf zijn broek, sokken en schoenen aan.
Het is een makkelijk, maar verlegen manneke.Voor dit kindje zijn kandidaat ouders gevonden. Betrokken ouders zijn inmiddels geïnformeerd

No flesh of my flesh,

Nor bone of my bone.

But still, miraculously my own.

Never forget, for one single minute,

You did not grow under my heart,

But in it!

Geen vlees van mijn vlees,

Geen been van mijn been.

Maar toch, wonderbaarlijk van mij.

Vergeet nooit voor een enkele minuut,

Je bent niet gegroeid onder mijn hart,

Maar in mijn hart!

Rondje Den Haag: 9 maart t/m 28 maart 2012

Vrijdag 9 maart 2012 t/m 28 maart 2012 Rondje Den Haag

Vandaag lag in de brievenbus een brief van Stichting Kind en Toekomst. Yes het was onze brief waarin stond hoe we onze documenten moesten gaan legaliseren. De aanhef van de brief klonk ons als muziek in de oren: “Geachte aanstaande ouders”. Geweldige aanhef toch! In het weekend hebben we goed bestudeerd wat we allemaal moesten regelen. Lees hier maar  onder wat de inhoud van de brief globaal was en welke route we moeten gaan bewandelen.

In de envelop treft u de laatste documenten aan voor een adoptieprocedure in China: het in het Engels vertaalde gezinsrapport en de verklaring 9statement). Dit statement hebben wij voor u opgesteld, u moet hem natuurlijk nog wel dateren en ondertekenen. Ook de vertalingen van de Verklaringen Omtrent het Gedrag sluiten we in. Deze moeten bij de bundel in: de Nederlandse exemplaren kunt u gewoon bewaren en hoeven niet mee naar China.
Allereerst moet u nu met alle documenten naar de notaris gaan en vragen of deze uw documenten wil bundelen, zodat het 1 document wordt. Voor de volgorde verwijzen we naar het statement (het statement wordt in de bundel dus de eerste pagina).
Let op: de paspoortkopieën en het overzicht van de opleidingen, niet in de bundel laten verwerken. Deze voegt de stichting apart toe bij de verzending naar China. Daarna moet de notaris (geen kandidaat-notaris)twee stempels zetten. Een waarmee hij uw handtekeningen op het “Statement” legaliseert en een dat u verklaard heeft dat de documenten waarheidsgetrouw zijn. Dus: de stempels komen achterop het statement. Dit is dus het enige document dat voorzien gaat worden van stempels.

Vervolgens gaat u met uw document naar de arrondissementsrechtbank, waart de handtekening van de notaris gelegaliseerd wordt. Let op: dit moet geen apostillestempel zijn.

Tenslotte gaat u naar Den Haag voor de laatste legalisaties.
’s Morgens kunt u dan eerst respectievelijk naar het Ministerie van Justitie, afdeling legalisatie en vervolgens naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken, afdeling legalisatie gaan. Daarna gaat u naar de Chinse Ambassade. Wees op tijd want wie om 12.00 uur nog buiten in de rij staat, wordt niet geholpen.

Bij de Chinese Ambassade levert u uw documentenset in samen met een kopie van uw paspoort en een kopie van het voorblad van het vertaalde gezinsrapport + het ingesloten “legalization application form”. Bij ‘content of the documents’ vult u in: set of adoptiondocuments. Bij ‘purpose to legalize the documents’: to adopt a child form China. Bij ‘appendix’ hoeft u niets in te vullen.

Het pakket documenten dient vervolgens vier maal door u gekopieerd te worden, op een wijze dat het er uit ziet als het origineel, dus, waar nodig, dubbelzijdig kopiëren, overigens zonder zegels te verbreken!
Het is dus handig om, voordat u naar de notaris gaat, al vast alle documenten te kopiëren. Tenslotte stuurt u het originele pakket documenten + 1 set kopieën aangetekend naar de Stichting toe en bewaart u de andere set kopieën thuis.


Lo heeft maandag de notaris gebeld en helaas door een telefoonstoring hadden we de volgende dag pas weer contact met elkaar. Maar niet getreurd want we konden woensdag 14 maart al bij haar terecht.
Woensdagochtend kopieerde ik alle documenten 4x en in de middag gingen we op pad. De notaris was heel vriendelijk en aardig en de klus was binnen drie kwartier geklaard en ze deed het ook nog voor niks. Echt heel attent van haar! Met onze ingebonden documenten en een prachtige zegel van de notaris vertrokken we donderdagochtend iets na achten voor ons rondje Den Haag. Zo raar dat wij nu dat rondje gingen doen. We hadden er al zoveel over gelezen en nu waren wij aan de beurt!
Onze auto parkeerde we bij dicht bij het centraal station en in de buurt van de diverse ministeries waar we heen moesten. Ons eerste bestemming was de arrondissementsrechtbank waar we de handtekening van de notaris moesten legaliseren.
We moesten eerst onze jassen en tas door de röntgen laten gaan en zelf werden we gecheckt op evt. aanwezigheid van materiaal wat niet mag. Lo mocht zijn driehoekssleutel inleveren. Daarna in stevige pas op naar de balie waar we goed moesten opletten dat dit geen apostillestempel zou zijn. Hier waren we gelijk aan de beurt en ook vrij snel klaar. We hadden een mooie stempel en zegel erbij. Op naar het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Dit was zo’n 15 minuten lopen. De balie waar we moesten zijn, hadden we snel gevonden en ook hier waren we redelijk snel aan de beurt. Gelukkig wel even tijd om een bakkie naar binnen te werken want die hadden we nog niet op! Bij deze balie kregen we 2 zegels (van elk €4,00) en 2 mooie stempels. Zo dat zat er ook weer op! Nu door naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Na 10 minuten lopen hadden we dit ook vrij snel gevonden. Hier waren we ook vrij snel aan de beurt, maar moesten wel even wachten tot het klaar was. Na ongeveer 10 a 15 minuten kregen we ons document gestempeld terug en konden we naar de auto gaan om naar onze laatste bestemming te rijden: de Chinese Ambassade. Ook hier werden we weer gecontroleerd. Het gebouw zag er van buiten mooi uit maar waar wij naar binnen gingen was het oud en vies. Er stonden veel Chinezen in de rij. Na ongeveer 10 minuten waren we aan de beurt. De mevrouw achter de balie keek onze spullen door en er verscheen een glimlacht op haar gezicht. Nadat we een formulier ingevuld hadden kregen we een roze briefje in ons handen en deelde ze mee dat we dinsdag terug moesten komen. Ons rondje Den Haag zat er op en we hadden het super snel gedaan!

De dinsdag daarop zijn we richting Den Haag gegaan om onze papier weer op te halen. We konden gelijk doorlopen naar binnen en na 5 minuten stonden weer buiten. Wat is dit rondje Den Haag snel gegaan!
De volgende dag heeft Lodewijk van de originele nog 4 kopieën gemaakt en vervolgens het officiële document en 1 kopie aangetekend verstuurd naar St. Kind en Toekomst. Nu begint eigenlijk het echte wachten………

Woensdag 28 maart

Vandaag lag er een brief in de bus van St. Kind & Toekomst met het goede nieuws dat onze originele adoptiedocumenten 27 maart per koerier verzonden zijn naar China. Wouw we zijn nu echt adoptiezwanger!!!! Wat geweldig. In de brief stond verder wat we de komende periode allemaal konden verwachten. In de envelop zat ook nog een informatie-pakket over China. Wouw het wordt gewoon allemaal een beetje echt! Heerlijk om te lezen het informatie pakket en om alvast te dromen over ons kindje dat zeker weten al geboren is en ergens in China woont!

Hieronder de procedure in het kort op het moment dat we een voorstel krijgen:

Nadat het voorstel telefonisch aan ons is doorgegeven, volgt de schriftelijke informatie; een begeleidende brief met een medisch rapportje over het kindje dat we mogen houden. Na ontvangst van onze brief dat wij graag het kindje willen adopteren en akkoord gaan met de voorwaarden zoals beschreven in de begeleidende brief, ontvangen we de foto van ons kind.

Voor de special need/special focus procedure ontvangen we de Letter of Seeking confirmation from Adopter veelal pas circa 2 tot 5 maanden na het voorstel.

Zodra de brief van ons ondertekend retour is, zend St. Kind en Toekomst hem weer per koerier naar China. Ongeveer 8 weken later zendt China de brief waarin we worden uitgenodigd naar China te reizen om ons kindje op te halen. Zodra de uitnodigingsbrief door ons is ontvangen, gaan ze onze vlucht boeken.

Daarnaast plannen ze in overleg met hun contactpersoon in Beijing het verloop van de procedure in China en zodra alles is geregeld en vast staat, nodigen ze ons uit voor het voorbereidend gesprek. We ontvangen dan tevens uitgebreide, actuele informatie over hoe de tijd in China zal gaan verlopen.

St. Kind en Toekomst; 10 januari tot en met 25 februari 2012

Dinsdag 10 januari t/m 6 februari 2012

Deze 4 weken zijn we druk bezig geweest met het verzamelen van al onze documenten. Bij de huisarts waren we gelukkig snel klaar en we zijn gelijk doorgegaan om o.a. bloed te prikken. De huwelijksakte en ons geboorte akte konden we gelukkig via internet aanvragen dus dat scheelde weer qua tijd. De VOG moesten we wel afgeven persoonlijk bij het gemeentehuis maar ook dat verliep voorspoedig. De diverse brieven schrijven was nog het lastigst vooral het vertalen daarvan, maar daar hadden we ook goeie hulp bij. Degene die onze referentiebrieven schreven, onze leidinggevende-goeie vrienden en de directeur van de school van Timo, zorgde ook dat alles op tijd klaar was. Al met al konden we maandag 6 februari 2012 de envelop met de benodigde kopieën en foto’s op de post doen. Spannend hoor weer een stapje de goeie richting op!

Dinsdag 14 februari tot en met vrijdag 17 februari 2012

Vandaag kregen we een brief van Kind en Toekomst binnen waarin een aantal zaken stonden die we moesten veranderen. De arts was o.a. vergeten om bij de gezondheidsverklaring de datum en zijn License no neer te zetten. Daarnaast moest er het een en ander aangepast worden bij de referentiebrieven en iets toegevoegd worden bij de verklaring omtrent vermogen/bezittingen. Tot slot wilden ze de special needs lijst in het Nederlands ontvangen. O ja en er moest een nieuwe foto gemaakt worden van de keuken zonder drankfles erop! Kortom we hebben deze weer hard gewerkt om alles weer compleet te hebben zodat het vrijdag de 17^e op de post kon.  En nu is het weer afwachten!

Woensdag 22 februari 2012

Vandaag bericht van Kind en Toekomst gehad. Wederom op een 3 tal brieven nog wat kleine veranderingen nodig. Deze zaterdag de 25e ste februari gelijk gedaan zodat volgende week, nadat alles ondertekend is, weer de deur uit kan! Gelukkig zijn het maar kleine wijzigingen en niet hele grootte. Volgende week ook maar mijn paspoort en die van Timo regelen want van mijn paspoort willen ze ook graag een kopie hebben. Kortom weer werk aan de winkel.

Donderdag 8 maart 2012

Tijdens een hectische ochtend op het werk werd ik gebeld door St. Kind en Toekomst. Ik was natuurlijk gelijk 1 en al oor. Ze vertelde dat ze bezig was met onze legalisatie en dat de datum op ons financiële status ontbrak en dat ik deze moest dateren op 4 februari 2012. Dit wilde ik uiteraard doen en snel hing ik weer op. Spannend hoor het legaliseren van de documenten komt nu wel heel dichtbij.

 

Stichting Kind en Toekomst; het verzamelen van onze documenten

Eerste brief Stichting Kind en Toekomst: Woensdag 23 november ontvingen wij de eerste brief van St. Kind en Toekomst. Ons rapport hadden ze ontvangen en ze verzochten ons vriendelijke om een x bedrag over te maken op hun rekening. Zodra het geld binnen is zullen ze ons rapport gaan lezen en in hun team bespreken. Nou je raad het al de computer werd opgestart en gelijk werd het gevraagde bedrag overgemaakt. Verder op in de brief stond dat ze uiterlijk na 4 weken van ontvangst van onze betaling een matchingsformulier ons toesturen. Na ontvangst van dit matchingsformulier door St. Kind en Toekomst worden de mogelijkheden voor een plaatsing op de wachtlijst opnieuw bekeken. Vervolgens na 2 weken van ontvangst ontvangen we bericht van de St. Kind en Toekomst en horen we of we uitgenodigd worden voor een intake gesprek of krijgen we te horen dat we voorlopig op de wachtlijst geplaatst wordt. Kortom erg spannend allemaal! Vrijdag 9 december ontvingen we het matchingsformulier en dat weekend gingen we aan de slag met het invullen ervan. Dit was nog niet makkelijk aangezien we ook moesten aangeven voor welke handicaps we open stonden. We pakte de lijst met speciaal needs erbij uit het Speciaal Focus Programma en liepen de lijst langs terwijl Lo aan het koken was. Sommige speciaal needs moesten we even opzoeken op internet maar al snel hadden we de lijst compleet en waren we tevreden. Snel de brief op de post en wachten maar weer totdat we gebeld worden. Dit kon uiterlijk 2 weken duren. Dinsdag voor kerst kreeg ik een telefoontje terwijl ik aan het werk was en mijn kantoor vol stond met medewerkers. Eerst begreep ik niet goed wie ik aan de lijn had maar nadat ik het wordt matchingsformulier hoorde was ik een en al oor. Omdat we open staan voor een speciaal need en willen meedoen aan het Speciaal focus Programma mochten ze ons uitnodigen voor een intake! En wel op maandag 9 januari 2012. Mooier kun je het nieuwe jaar toch niet beginnen. Ik voelde me echt TOP en dacht mijn kerst kan dit jaar niet meer stuk. Nee dit jaar kan voor mij niet meer stuk! Maandag 9 januari: Vandaag was het zo ver. Op tijd reden we richting Halle en onderweg genoten we nog van een heerlijke lunch. 10 voor 2 liepen we het kantoor van St. Kind en Toekomst binnen. We namen plaats in de gang en na 5 minuten werden we meegenomen naar boven en mochten plaats nemen in een kamer. Na ongeveer 20 minuten kwam er iemand aan en begon het gesprek. Ruim 2 uur lang kregen we informatie te horen over het proces hoe nu verder, wat ons te wachten stond in China en wat ons nu te doen stond. Hier later meer over. Stap voor stap nam ze alles met ons door en hoorde wij alles aan. Zo op zijn tijd stelde we een vraag maar we luisterde voornamelijk aandachtig om maar niks te missen van de informatie. Ook de lijst met speciaal needs werd van a tot z doorgenomen (lees hier verder meer over in ons blog bij oktober 2011). Met een hoofd vol met informatie en een pakket huiswerk zijn we weer richting huis vertrokken. Onze zoon was in goede handen dus we besloten even samen uit eten te gaan om alle informatie die we gehoord hadden op ons in te laten werken en ook om een beetje ons volgende stap richting ons kindje te vieren. Elke stap is er 1 en elke stap is er 1 in de goeie richting! Hieronder kun je verder lezen wat we allemaal de komende weken aan documenten moeten gaan verzamelen:

1         Gezinsrapport. De Stichting zal zorg dragen voor het vertalen van uw gezinsrapport in het Engels.

2         Beginseltoestemming van het Ministerie van Justitie.

3         Internationaal uittreksel van geboorteakte van beide aspirant adoptiefouders.

4         Internationaal uittreksel huwelijksakte, op te vragen bij de gemeente waar het huwelijk voltrokken is.

5         Verklaring omtrent het gedrag van beiden, op te vragen bij het gemeentehuis in uw woonplaats. Als doel laten vermelden: interlandelijk adoptie.

6         Gezondheidsverklaring

7         Verklaring omtrent vermogen/bezittingen: Certificate of Financial status. Dit formulier mag niet handgeschreven zijn.

8         Werkgeversverklaring van beiden, opgesteld in het Engels op briefpapier van de werkgever en ondertekend door 1 persoon. Boven de verklaring moet “Employers certificate” staan.

9          Persoonlijke brief waarin u uw wens tot adoptie in China tot uiting brengt. Deze getypte brief moet in het Engels worden opgesteld en ma g niet meer dan een kantje van een a4-tyje bevatten.  De brief moet een aanhef hebben: Dear Sir/Madam en beide a.s. ouders dienen deze brief te ondertekenen. In deze door u zelf opgestelde brief moet staan wie u bent: naam, geboortedatum, geboorteplaats, nationaliteit, burgerlijke staat en de reden waarom u graag wilt adopteren uit China. U belooft, dat u ervoor zult zorgen dat het kiond op emotioneel, materieel enop medisch gebied niets te kort zal komen en dat u dezelfde rechten zal verkrijgen als een eigen kind. U moet beloven het kind nooit in de steek te zullen alten en dat u het nooit zult mishandelen. Ook moet u vermelden naar welk kindje uw wens uit gaat, waarbij u uitgaat van de vermelde leeftijd in het gezinsrapport. Verder vertelt ui wie er voor uw kindje zal gaan zorgen in geval u als adoptiefouders iets overkomt. Tenslotte dient te worden vermeld dat u follow-up rapportage zult verzenden op de wijze die CCCWA voorschrijft.

10        Drie referentiebrieven van of vrienden, of buren, werkgevers, collega’s, huisarts, maar niet van familie! Een a4-tje is voldoende.

11        Drie pasfoto’s in kleur van beiden en twee kopieën van de paspoortpagina’s waarop de personalia en de pasfoto staan.  Tiel losse overzichtsfoto’s die een indruk geven van uw thuissituatie, afgedrukt op kwalitatief goed fotopapier van huis, tuin, woonkamer, keuken, badkamer en slaapkamer. Op minimaal 2 foto’s moet u als gezin staan.

12        Een Engelstalig overzicht van alle genoten opleidingen na de basisschool plus jaartallen.

13        Schriftelijke brief op welke wijze we ons op de hoogte hebben gesteld over special needs en de behandelwijzen hiervan.

14        Drie verschillende familiefoto’s via de email toe te sturen.

Zodra alles verzameld is, een kopie van de originelen sturen naar de Stichting zodat ze kunnen nagaan of alles in orde is. Nadat alles is nagekeken, informeren ze ons schriftelijk indien er nog iets veranderd dient te worden. Als alles oké is ontvangen we instructies tbv de legalisatie.

Hoe nu verder na het verzamelen van de documenten?

1          Stuur de kopieën van alle bovenstaande documenten toe.

2          Binnen 12 werkdagen laat de Stichting horen of de documenten akkoord zijn of niet. Vaak is het nog zo dat de documenten hersteld moeten worden.

3         Wij herstellen de documenten volgens de instructies en sturen opnieuw de kopieën toe. Binnen zeven werkdagen ontvagen we opnieuw of alles correct is of niet.

4         Zodra de gehele kopieset correct is en de Stichting ons gezinsrapport van de vertaalster retour heeft ontvangen, zenden ze ons dit rapport met de daarbij behorende instructies voor legalisatie na 5 werkdagen toe.

5         Dan ga je alles legaliseren volgens de genoemde instructies en zendt daarna de originele gelegaliseerde documenten en een set kopiedocumenten aangetekend naar de Stichting.

6         na ontvangst van de post kijkt de Stichting nog eens alles na en verzenden vervolgens deze documenten binnen 10 werkdagen na ontvangst per koerier naar China.

7          Vervolgens ontvangen we een schrijven waarin er vermeld staat op welke datum onze documenten naar China zijn verzonden of vanaf welke datum we op de wachtlijst staan voor een voorstel van een special need kindje. Tevens is er dan een infopakket ingesloten met allerlei praktische tips.

8          Nadat onze documenten voor de reguliere procedure verzonden zijn naar China, wordt het een poosje stil. De procedure in China is dan begonnen.

9         Zodra er een voorstel is vanuit China brengen ze ons hiervan telefonisch op de hoogte. Tevens ontvangen we deze info schriftelijk samen met een medisch verslag van het kindje.

10       Nadat we de post hebben ontvangen, zenden we de ondertekende akkoordbrief (Letter of Seeking Confirmation form Adopter), binnen drie werkdagen, retour. Het medisch rapport mogen we houden.

11       Na ontvangst van deze brief zendt de Stichting het per koerier naar China.

12       Vervolgens ontvangen we een foto van het kindje toe. Bij de special need procedure ontvang je pas een foto van het kindje na ontvangst van de brief waarin wij o.a. verklaren dit specifieke kindje graag te willen adopteren.

13       We ontvangen vervolgens de adoptierekening minus het bedrag dat we zelf meenemen naar China. Tevens ontvangen we de instructies om ons visum voor China aan te vragen.

14       Daarna is het wachten op de uitnodigingsbrief uit China. Uit de praktijk blijkt dat deze ongeveer twee maanden na ontvangst van de akkoordbrief is te verwachten. Nadat de Stichting de uitnodigingsbrief heeft ontvangen, wordt zowel de internationale vlucht voor ons geboekt als de lokale vluchten binnen China. De procedure in China wordt voorbereid en de recente gegevens van ons kindje worden opgevraagd. Pas als dit allemaal is geregeld, berichten ze ons schriftelijk over onze reis en over de datum waarop het voorbereidend gesprek zal worden gehouden.

15       Tijdens het voorbereidende gesprek ontmoet je de andere reisgenoten.

16       Tenslotte vertrek je naar China om ons kindje op te halen.

Wij hebben gekozen voor een special need kindje

Wij hebben gekozen voor een special need kindje. Dit zijn vaak kinderen die moeilijk een nieuwe papa en mama krijgen, men wil immers een gezond kindje met alles er op en eraan. Maar het gaat merendeels om handicaps die in Nederland met een operaties te verhelpen zijn of met een hulpmiddel een normaal leven mogelijk maakt.
Wij hebben aangegeven dat een kindje met een operabele handicap meer dan welkom is. In het gezinsrapport is opgenomen dat een kindje met sn bespreekbaar is. Er zijn gradaties in special need. Je kunt het dus beperken tot medisch risico (bij deze kinderen is nog niet duidelijk of er blijvende medische en/of psychosociale gevolgen zullen zijn, operabele handicap (door één of meerdere operaties of behandelingen kan het probleem grotendeels verholpen worden) of niet-operabele handicap (hieronder vallen alle blijvende handicaps).
Bij twijfel kun je beter niet voor sn kiezen. Je gaat samen verder door het leven, het kindje heeft er niets aan dat de ouders het niet aankunnen. Daarnaast is het goed je te realiseren dat ook "gezonde" kinderen iets onder de leden kunnen hebben.
Als je gaat nadenken over een special needs kindje, dan is het goed om van te voren over een aantal dingen na te denken. Vragen die jou en je partner een beter zicht geven op je eigen (on)mogelijkheden kunnen geven bij de keuze zijn bv.: 1. Wie ben jezelf? Wie is je partner? Wat voor karakter hebben jullie? Zijn jullie mensen die improviseren, en die flexibel zijn, of zijn jullie mensen die altijd goed over de dingen na willen denken voor je tot iets besluit? Waar liggen jullie overeenkomsten, en waar jullie verschillen? Dit zijn volgens mij heel belangrijke vragen die iedere ouder zich moet stellen. Als je wat improviserend van aard bent, kun je waarschijnlijk veel meer in staat zijn om 'op je af te laten komen wat er op je afkomt', en zul je daar ook mee omgaan. Als je niet zo in elkaar zit, is het verstandig om in gezamenlijkheid goed na te denken over diverse zaken. 2. Ben je in staat om te weigeren als het voorstel er is? Adoptiebureau's werken nu eenmaal in het belang van de kinderen, en als zij een kindje anders geen thuis kunnen geven, zullen ze jullie misschien polsen voor een kindje dat over de grenzen gaat van wat jullie hebben aangegeven. Als je denkt dat je dat niet kunt weigeren, denk dan heel goed na over je grenzen en vertel dit ook duidelijk aan de medewerkers van het adoptiebureau, zodat je zeker (voor zover mogelijk) weet dat het voorstel je niet kan overvallen. 3. Hoe groot is je sociale-vangnet? Kun je improviseren en betrouwbare hulp inschakelen als een ziekenhuisopname langer duurt dan gepland? Woont er een lieve oma in de buurt, of heb je een goede, vaak beschikbare hulp? Is iemand van jullie beiden evt. bereid om zijn werk gedeeltelijk of geheel op te geven? Als je alleen komt te staan om wat voor reden dan ook, zijn er voldoende mogelijkheden om je kind te begeleiden, in een lang medisch traject bijvoorbeeld? 4. Realiseer je dat een kind zonder bijvoorbeeld een voetje, handje of armpje zijn levenlang misschien wel dagelijks opmerkingen van mensen zal krijgen. Hoe reageer je zelf op zichtbare handicaps? Ben je bang voor discriminatie? Als jij je daarover ongemakkelijk voelt, voelt je kind het waarschijnlijk later ook. Hoeveel moeite heb je zelf met een handicap? 5. Hoe groot is je psychische draagkracht? Ben je meestal optimistisch en lakoniek en nuchter, of word je snel geraakt door opmerkingen van anderen? 6. Ben je in staat de tegenwind van vrienden en familie te trotseren? Veel ouders die special needs kindje adopteren, ervaren de eerste tijd veel tegenstand, vooral van naaste familie. Veel familieleden hebben lange tijd nodig om te wennen aan het idee dat er een kindje met een medisch probleem komt. 7. Ben je fysiek sterk genoeg om bijvoorbeeld een rolstoel-handicap aan te kunnen? En woon je dicht bij ziekenhuizen of instituten voor je kind, of moet je veel reizen? Heb je een (vierdeurs) auto? Is je huis goed aan te passen aan de situatie van je special-needs-kind? 8. Zijn er al kinderen in het gezin, hoe oud zijn die, en wat voor effect zal de handicap nu en later op hun hebben? Is er misschien een kind in het gezin dat misschien in alle drukte 'ten onder' zou kunnen gaan als er een kindje bij komt dat veel aandacht vraagt? Bron: Renée Wolfs
http://groups.yahoo.com/group/special-needs-adoptie/
Veel voorkomende handicaps.Zintuigelijk
plaatsen van oorbuisjes
het missen van een oog
gehoorstoornis of aan een oor doof
scheel zien
Motorisch
te veel of het missen van vinger(s) of tenen
klompvoet(en)
spasticiteit
Cosmetisch
hazenlip of hazenlip met open gehemelte
litteken in het gezicht
brandwonden
ooglid zakt naar beneden
gehoor normaal, maar afwezigheid van het buitenoor, of oren
Organisch
hartruis (licht of zwaar)
hartafwijking
rachitis in verschillende vormen
astma
bloedarmoede (incl. dragerschap)
cara
epilepsie
Overig
achterstand door ondervoeding
tbc
kinderen met het syndroom van down

De gesprekken met de Raad voor Kinderbescherming

De gesprekken met de Raad voor Kinderbescherming:

9 juli :werden wij verblijd met het telefoontje van pa dat er een brief binnen gekomen was over het feit dat we een medisch keuring moesten ondergaan. Dit betekent een stap weer dichterbij bij jou. Voor ons en jou zijn we nog de grote onbekende maar we weten wel al dat je ergens op deze wereld rondloopt. Wat een rare gedachte maar wat een heerlijke gedachte dat er weer wat schot in de zaak zit. Wat ons ook weer dichterbij elkaar brengt. Pa stuurde de documenten ons via de email toe waardoor we de brief konden lezen die we toegestuurd hadden gekregen (zie hieronder). Tevens gaven we telefonisch door dat we hun via de email zouden laten weten wanneer ze een afspraak voor ons konden maken voor een medische keuring bij de huisarts (wel te verstaan een onbekende zoals in de brief genoemd werd). Steeds weer een stapje dichterbij. Als de medische keuring namelijk toegestuurd is, kunnen we een telefoontje verwachten voor de gesprekken met de Raad. Dus snel in actie na de vakantie!!!

Dinsdag 2 augustus: om 16.10 uur was het zover: de medische keuring. We hadden onze afspraak bij de huisarts voor de medische keuring. Enigszins gespannen stapten we binnen bij de huisartsenpraktijk; benieuwd wat ons te wachten stond. Op internet had ik al diverse verhalen gelezen over de medische keuring. Het ene echtpaar stond na 5 minuten buiten terwijl de ander een uitgebreid onderzoek inclusief bloedprikken e.d. kreeg. Eenmaal binnen bij de huisarts viel alles 100% mee. Deze huisarts heeft zelf ook een geadopteerd kind en hij had vaker deze keuringen gedaan. Hij vroeg alleen even of we een ernstige ziekte hadden en/of andere bijzonderheden en daarna vulde hij de medische verklaringen in. Hij zei hierbij dat hij dit extra netjes deed aangezien hij wist dat sommige vergunninghouders hier extra na keken. Ach hij zal er wel verstand van hebben! Ook plaatste hij nog een stempel op de medische verklaring want ook daar waren ze dol op; zei hij! Na ongeveer 10 minuten stonden we buiten en waren we 2 medische verklaringen rijker!! Snel even een kopie gemaakt van de verklaringen en daarna de envelop op de bus gedaan! En nu maar afwachten wanneer de Raad gaat bellen. Hopelijk gaat dit snel maar het kan ook zomaar weer 4 weken duren……


Dinsdag 23 augustus: Vandaag gebeld met de Raad voor de Kinderbescherming aangezien we nog niks gehoord hadden. We zijn nu drie weken verder en alle groepsleden uit onze groep hebben hun eerste gesprekken gehad. Helaas kon de man aan de telefoon niks zeggen dan dat we op de stapel liggen en moeten afwachten op een telefoontje of brief. De desbetreffende meneer was ook alles behalve aardig! Toen ik nl. vroeg aan hem of hij even wilde kijken welke telefoonnummers er van ons op de desbetreffende papier stond liet hij een diepe zucht horen. Ik baalde er flink van en had het liefst een potje gejankt maar ja ik zat a) op mijn werk en b) het heeft weinig zin dus wachten maar weer…….

Woensdag 7 september: yes, yes vandaag een brief van de Raad voor onze eerste afspraak. Wat een mooie dag om deze brief te krijgen we zijn vandaag nl. 10 jaar getrouwd! We worden maandag 19 september om 10.00 uur verwacht in Rotterdam. Eindelijk gaan de gesprekken ook beginnen voor ons. Ik kan het wel van de daken schreeuwen maar dat doen we nog maar even niet. Want onze zoon Timo weet nog van niks en dat willen we graag nog even zo houden. Want wie weet hoe lang het nog duurt en tijd is lastig te overzien.

Maandag 10 september: ons eerste gesprek: lichtelijk gespannen reden we maandag 10 september op tijd naar Rotterdam. We arriveerde ruim op tijd op de plek van bestemming en konden nog even een bakkie doen in een grand café in de buurt. 10 voor 10 stapten we het gebouw binnen en meldde ons bij de receptie. We mochten plaats nemen in de wachtruimte en na enkele minuten stapten een stel binnen van onze groep van de voorlichtingsbijeenkomsten. Effe lekker bij gekletst. Het was al bijna kwart over 10 toen de desbetreffende mevrouw ons kwam halen. Het gesprek viel reuze mee en was eigenlijk wel heel leuk. Er werden wat algemene vragen gesteld over ons werk en de reden waarom we willen adopteren en over onze gezinssituatie. Uiteindelijk stonden we na drie kwartier al buiten en waren daar zelf ook wel verbaasd over aangezien we gehoord hadden dat het eerste gesprek meestal wel 1.5 a 2 uur duurt!Ons tweede gesprek is donderdag 6 oktober en dan komt ze thuis langs. Het derde gesprek dinsdag 18 oktober en daarna gaat ze een rapport schrijven. De verwachting is dus dat het de maand oktober wel allemaal rond is of ze moet wel heel lang over haar rapport doen!
Maandagavond hebben we het Timo verteld omdat ze de 6e oktober bij ons thuis langs komt en ook Timo wil spreken. Hij reageerde hartverwarmend en straalde helemaal! De volgende dag heeft hij het al verteld tegen vriendjes en vriendinnetjes op school (mocht van ons) dus hij is er ook vol van. De komende week moeten we allebei onze levensloop op papier zetten dus dat is nog even zweten maar komt ook helemaal goed. Kortom het gaat TOP met ons/mij. Maar bezig zijn met de adoptie geeft me bergen met energie en het gevoel dat ik de gehele wereld aan kan! Klinkt misschien gek maar is echt zo.

Donderdag 6 oktober: Gelukkig was het huis lekker schoon door onze schoonmaakster en hoefde ik alleen nog wat spullen op zijn plek terug te zetten. Om kwart over 2 stapte ze binnen en hadden we wederom een relaxed gesprek met elkaar. Om de beurt stelde ze ons vragen over onze levensloop of vroeg ze verduidelijking. Zo moesten we bijvoorbeeld allebei wat vertellen over onze ouders. Wat zijn hun karaktertrekken, waar zijn ze goed en minder goed in en hoe heb je je opvoeding ervaren. Natuurlijk konden we hier allebei positief op reageren aangezien we onze ouders als rotsen in de branding hebben ervaren en nog steeds ervaren. Ook vroeg ze op wel sociaal netwerk we kunnen terug vallen en die is natuurlijk ook lekker groot bij ons en dat is prettig om te vertellen. Heerlijk om je dan ook te realiseren dat we familie en vrienden hebben waarop we kunnen terug vallen en die je kunnen steunen! Om 15.00 uur ging Lo Timo halen en heb ik nog wat doorgepraat over mijn werk met haar. Toen Timo er was, heeft ze een klein gesprekje gehad met hem en daarna ging ze weg. Ze gaf ook aan dat we zoveel ervaring hadden en dat dat positief is. Dit deed me goed en was een bevestiging van mijn gevoel. Dinsdag 18 oktober hebben we ons laatste gesprek en dan gaan we het specifiek hebben over speciaal needs, hechting, etc. Heerlijk dat het allemaal zo snel achter elkaar gaat de gesprekken. Elke stap is er weer 1!

Maandag 7 november: Joepie ons rapport is klaar en we mogen langs komen om het te lezen. Vandaag ontvingen we deze mail:
Hallo Lodewijk en Danielle,

Het rapport is klaar dus ik wil jullie graag uitnodigen om het rapport te komen lezen. Ik zou aanstaande donderdag al kunnen, 's ochtends, maar dat is misschien een beetje kort dag voor jullie. Ik kan ook donderdag 17-11, om 13:30 uur? Kan ook wat later evt. Laat maar even weten.
Geweldig hé! We hebben natuurlijk gelijk teruggemaild dat we donderdagochtend a.s. kunnen komen. Om 11 uur hebben we nu de afspraak.

Donderdag 10 november: Als het goed is de laatste keer dat we richting de Raad in Rotterdam rijden. Keurig op tijd werden we geroepen en gingen we naar de ruimte waar we gestart waren met onze gesprekken. Ze legde het rapport voor ons, gaf haar toestelnummer en zei dat als we klaar waren met lezen naar haar konden bellen. Twaalf pagina’s lang lazen we over ons zelf. Ze had alles prima verwoord en we herkenden onszelf er absoluut in terug. Wat heerlijk om zoveel positieve zaken te lezen over jezelf. De conclusie was dat we zeer zeker geschikt zijn voor adoptie van een kindje met een speciaal need! Wat een heerlijk nieuws. We belden naar boven en verbaasd dat we zo snel klaar waren met lezen kwam ze naar beneden. Daar hebben we nog even het rapport nagesproken en heeft ze verteld dat het volgende week de deur uitgaat en dat we dan over een week onze beginseltoestemming in huis hebben! Joepie we zijn weer een stap verder. Wat voelt dat heerlijk!