Een heerlijk weekendje

Vrijdag was Luan helemaal op. Uit school snel gegeten en daarna is hij lekker gaan slapen. Om 15 uur wakker gemaakt omdat Luan om 16 uur naar de logo zou gaan met papa. Zou gaan want uiteindelijk is dat niet gebeurd. Je kwam wat hangerig uit bed en op een gegeven moment begon je te huilen. Je kon niet goed aangeven wat er was behalve op mijn vraag of je moe was, knikte je "ja". Uiteindelijk maar besloten om niet naar de logo te gaan. Dit weekje was wel heel erg intensief geweest voor je met ziekenhuisbezoek, logo, tenenspreiders aanmeten, gym en Cito toets. Samen met Timo ben je lekker op de bank gekropen en heb je een filmpje gekeken. 's avonds weer op tijd erin en je sliep het klokje ruim rond tot de volgende ochtend. 

   

               Spyro na een dagje hondencrèche . Hij heeft genoten!

Zaterdag zijn wij rustig opgestart terwijl papa en Timo al op pad waren voor de voetbal. Tegen elven kwam Rob weer gezellig langs. Wat hebben we weer een hoop geleerd. Het oefenen was er wat bij ingeschoten maar Luan pakte het al snel op. Alleen wat blijft die 'Yes' toch lastig om te zeggen........maar met de hulp van Rob ging het super goed en liet je Spyro op commando zitten, liggen, zitten, etc. En dit ook nog eens zonder het te zeggen!! Ook heb je nog een stukje gelopen door de kamer met hem. Echt knap hoor! 

Ook mama mocht deze keer laten zien wat zij allemaal kon. Nou ik kan je zeggen dat de tips om mijn oren vlogen!! En ik maar denken dat doet hij normaal nooit!!! Timo mocht ook met Spyro oefenen. En wat kan hij het goed. En wat een geduld!!!! Om jaloers op te worden. Papa bofte want hij mocht alles van de zijlijn bekijken en voorzien van feedback. Wat een bofkont!!

Ondertussen vroegen we alle vragen die we verzameld hadden of die bij ons op kwamen en wat een boel info hebben we verkregen. Hier kunnen we de komende week weer mee aan de slag. Spyro is ook nog even wat bij geknipt. Zijn ogen zijn weer zichtbaar en ook in zijn staart zit weer wat model. De tondeuse, schaar en trimtafel zijn in bestelling dus binnenkort (nee Rob we hebben geen haast) kan hij gegrimd worden en ga ik zelf in de leer. Leuke ontspannende klus lijkt mij. 

Na de intensieve oefeningen Spyro lekker uitgelaten en daarna kon hij even relaxen voordat we boodschappen gingen doen. Daarna was hij wel uitgeteld. Maar in de avond wel weer in voor een gooi spelletje. Wat een energie en enthousiasme!!

Zondag zijn we voornamelijk bij opa en oma Slofstra geweest. Zij waren terug van vakantie en Lo ging nog aan de slag met de deurtjes van de caravan en mama moest nog even naar het werk. Op deze manier konden we alles combineren. Samen met Spyro door de regen naar het werk gelopen. Spyro kon de regen niks schelen en acht op mijn doorweekte voeten (verkeerde laarzen aan) vond ik net ook wel heerlijk relaxed. Onderweg vond hij een stok en parmantig stapte hij hiermee rond. 

Wat genieten we toch dag in dag uit van onze kanjer(s). Slechts 4 weken bij ons en het voelt alsof het nooit anders is geweest. We kunnen hem niet meer wegdenken bij ons: deze trouwe viervoeter. Elke keer is het weer een feest om te knuffelen met hem, te oefenen met hem en erop uit te gaan met hem!! De jongens zijn ook helemaal weg van hem en knuffelen/zoenen er regelmatig op los. En Spyro........ Die geniet!!!!!

LUMC afdeling Audiologie en Hoorimplantaten

Vanochtend stond er een afspraak gepland voor een toon- en spraakaudiogram en bij de KNO arts. Om half 9 werden we verwacht voor de gehoortest en iets later dan dit tijdstip waren we aan de beurt. Spyro kon niet mee naar binnen in de kleine ruimte en bleef achter bij papa en mama in de wachtkamer. Jij wist inmiddels al de weg maar toch liep ik nog even met je mee. Gelukkig kende je de mevrouw van de vorige keer en kwam je vrolijk heupelend terug.

Rond 10 over 9 konden we naar binnen bij de arts. Deze gaf gelijk aan dat je gehoortest geen goeie resultaten had en dit verklaarde je “hé?” van de laatste maanden. Nog meer verklaring gaf het feit dat in je ene oor het buisje er niet meer zat en in het andere oor zat het buisje voor met prut en zat er vocht achter. Dit alles betekent een nieuwe operatie om buisjes te laten zetten. Nu maar afwachten wanneer we een oproep krijgen. Wat mij betreft heel snel want goed horen is belangrijk voor zijn spraak- en taalontwikkeling. Gelijk ook maar even langs de afdeling anesthesie geweest maar daar konden we het af doen met een telefonische afspraak. Best prettig want de gehele wachtkamer zat vol! O ja de arts heeft ook nog in je neus gekeken en vroeg of je regelmatig bloedneuzen had. Nou ja dat klopt en dan inderdaad vooral rechts. Hij kon zien dat je bloedvaten op de oppervlakte lagen en dun waren en dus bij kou naar warmte of andersom snel open gingen. Hier kregen we een zalfje voor mee.

 

Samen met je grote kanjer (in het ziekenhuis mocht je zelf een stukje lopen met Spyro) liep je weer het ziekenhuis uit ondanks dat je wist dat je moest gaan slapen om nieuwe buisjes te zetten. Eenmaal op school de juf gelijk maar ingelicht en aangegeven dat hij dus dicht bij de juf moet zitten de komende periode en dus ook minder hoort. Even was je zoekende naar je draai op school maar eenmaal door de juf op gang geholpen ging je je olifant afmaken.

 

Vrolijk kwam je weer uit school en natuurlijk kreeg Spyro de grootste knuffel en kussen. Heerlijk om te zien hoe blij jij maar ook Spyro is om jou te zien. Eenmaal thuis werd Timo natuurlijk ook groot begroet en daarna ben je heerlijk op de bank geklommen om wat tv te kijken. Ik heb het maar even zo gelaten en je lekker verwend met een schaaltje pepernoten en drinken. Je kwam heerlijk tot rust.

 

Na het eten hebben we nog wat oefeningen gedaan samen met Spyro (lopen naast jou, zitten, liggen, zoeken). Dit was genieten en aan Spyro te zien genoot hij hier ook van. Daarna was het de hoogste tijd om te gaan slapen en na alle avondrituelen, waar tegenwoordig een kus van Spyro in bed bij hoort, ging je heerlijk slapen.

 

 

De eerste schoolwerk in het nieuwe jaar

Slechts drie weken bij ons en dan al zo’n hechte band en Spyro is niet meer weg te denken in ons leven. De eerste twee weken hadden de jongens nog lekker vakantie en hadden we de tijd aan ons zelf. Maar deze week was dat toch wel anders; maandag gingen de jongens weer gewoon naar school en was ik benieuwd of de geoliede machine van ons normaliter ook met Spyro ging werken. We startte deze week ook zonder de vaste opa en oma dag want die waren lekker aan het genieten in hun huisje in Nunspeet. Gelukkig was er na schooltijd onze rots in de branding: Maja om de kids op te vangen en Spyro.

 

Terugkijkend op de eerste week kan ik je schrijven dat de geoliede machine prima werkte! Ondanks alle therapieën, ziekenhuisbezoeken, boodschappen en heen en weer rijden door Lo (ik rijd nog geen auto momenteel ivm schouder) naar mijn eigen fysio. Oké in de ochtend moesten we soms net een stapje sneller lopen, maar we hebben het gered. De jongens waren keurig op tijd op school, Spyro was uitgelaten, gymtassen mee en de lunchboxen waren gevuld. En eigenlijk zonder klotsende oksels! Oké de grootste complimenten gaan natuurlijk naar mijn lieve rots in de branding want zonder hem komen we momenteel niet ver. En veel komt nog neer op zijn schouders ivm mijn eigen schouder waarbij ik nog niet alles mag en kan. Niet te veel en te overdreven en vooral ‘goed passen op mijzelf’ was het advies van de fysio. Zoals ik al schreef op facebook, gaat mij dat niet makkelijk af maar ik doe mijn best en met een uurtje per dag voor mijzelf kom ik al een heel eind!

 

Spyro heeft het deze week fantastisch gedaan. Enthousiast was hij op school elke keer bij het wegbrengen van Luan in de klas en het ophalen van de jongens. Niet gek met al die bewegende kinderen om hem heen en zodra hij in een nieuwe omgeving is dan snuffelt hij het liefst alles eerst af. Een echte ontdekkingsreiziger wat dat betreft. Op het werk heeft hij het ook super gedaan. Natuurlijk liet hij zich wel horen als er iemand binnen kwam, maar ook daar krijgen we steeds meer handigheid in. Kortom we zijn super trots op Spyro zoals hij hier zijn plekje aan het vinden is bij ons. A.s. woensdag mag hij voor het eerst naar de hondencrèche Kwispel en Spyro kennende gaat hij het daar super naar zijn zin hebben.

De jongens hebben een prima week achter de rug al was het voor Luan wel weer even pittig in combinatie met het ziekenhuisbezoek en het Revalidatiecentrum. Best veel voor het manneke en ondanks dat we hem op tijd op bed legde, stortte hij gisteren aan het eind van de dag echt even in. Wat was hij moe! Wel hadden we gelukkig elke dag een vrolijk mannetje dat zin had om naar school te gaan en als je vroeg wat hij gedaan had, kon hij dit met hulp goed vertellen en trots dat hij dan was! De komende tijd staan er nog wel wat ziekenhuisbezoeken (orthopeed, KNO, neuroloog, oogarts) gepland en gaan we starten met 2x logo en 1x fysio in de week bij het Revalidatiecentrum. 

 

Het ziekenhuisbezoek laat hem ook niet echt los. De vraag of hij rechte handjes krijgt, kwam van de week weer langs. Gisterenavond viel hem de foto’s boven zijn bed op (hangen er al vanaf het begin en zijn allen gemaakt in China). Hij benoemde toen dat hij best wel een beetje bang was toen hij ons voor het eerst ontmoette. Hij gaf aan dat hij ons nog niet kende, maar later wel. Altijd weer van die bijzondere momenten met hem als hij praat over China. Het geeft mij altijd op de een of andere manier een brok in mijn keel. En zoals het gesprek opeens start zo is het ook opeens geëindigd. Soms beantwoord hij nog weleens een vraag die ik stel, maar hij laat ook duidelijk blijken als het weer even klaar is voor dat moment. 

Soms vraag ik mij weleens af wat in zijn hoofdje omgaat…….

 

Timo gaat ook lekker op school. Trots kwam hij vrijdag thuis met een dikke vette 10 voor zijn mixtoets! Nou je kan je voorstellen hoe trots we zijn op hem!! Je had zijn ogen moeten zien, die straalden helemaal. Over 2 weken gaat we naar de openavond van zijn toekomstige school, maar daar meer over. Hij geniet, zit lekker in zijn vel en is zo op zijn tijd een heerlijke puber!

 

Gisteren, zaterdag, is Rob weer langs geweest en hebben we weer vele bruikbare tips gekregen en heeft hij geoefend met Luan met het geven van een opdracht (zitten, liggen, naast hem lopen) aan Spryo. Gewoon allemaal lekker binnen in de huiskamer want buiten waaide en regende het flink. Heerlijk om te zien hoe Rob dit met Luan doet en hoe beide hiervan genieten. Luan pakte het goed op en genoot ervan als Spyro luisterde naar hem.

Natuurlijk mocht Timo ook nog laten zien hoe het ging en kreeg hij ook de nodige tips en adviezen mee. Genoeg om weer de komende periode mee aan de slag te gaan en te gaan oefenen met elkaar en met Spyro. Her en der werd Spyro ook nog wat geknipt en straks ga ik zelf nog even aan de slag om te kijken of ik wat model kan krijgen in zijn poten. 

 

Na het bezoek van Rob hebben Timo en ik Spyro uitgelaten en daarna zijn we naar de dierenwinkel Rene vd Westen geweest. Hier hebben we ons heerlijk uitgeleefd en het nodige aangeschaft voor onze nieuwe kanjer. Een halsband die Luan om kan doen, een langere riem, wat lekkers, speeltjes en een kam. Mmmmm te veel maar ach ik kon het niet laten……. Het was maar goed dat Lo mee was anders was ik vast nog met meer thuis gekomen. De kippenpootjes waren natuurlijk wel het meest favoriet want die herkende we uit China!! En die vonden de jongens, met name Timo, errrrrrrg lekkerrrrr!

Na de dierenwinkel nog wat andere boodschappen gedaan en na een wandeling door de wijk weer lekker naar binnen. Luan was aan dit laatste wel toe en was helemaal op. Zijn beentjes wilde niet meer en hij heeft dus heerlijk voor de buis gezeten. Na het eten nog even spelen en daarna lekker gaan slapen.

 

Gelukkig sliepen de mannen vandaag goed uit en startte we de dag langzaam op. De planning was om na het ontbijt en de ochtendrituelen lekker te gaan wandelen alleen zat dat voor Luan er niet in. Hij had last van zijn buik en bleef met papa thuis. Na even op de wc gezeten te hebben, zakte de pijn wel wat. Natuurlijk ging dit alles wel gepaard met de nodige tranen, want hij was natuurlijk graag mee geweest naar buiten. Na even op de WIJ gespeeld te hebben, is hij lekker gaan slapen en nu maar hopen dat als hij straks wakker wordt de pijn weg of minder is. 

 

Timo en ik zijn uiteindelijk dus samen gaan wandelen. We zijn naar de trimbaan in de duinen gelopen en daar heeft Spyro heerlijk gerend en wat gespeeld met de bal. Het was echt wel koud en vooral winderig. We waren behoorlijk gezandstraald en hadden het na een half uur wel gezien. Spyro had volgens mij nog wel uren kunnen spelen maar dat hielden wij niet vol. Na een uurtje waren we weer thuis en hebben we lekker geluierd en whoopies gebakken. Lo is ondertussen bezig met de eerste start aan het oppimpen van de caravan. De deurtjes schuren, schoon maken en in de grondverf spuiten. Ben benieuwd hoe ver hij is gekomen over een uurtje want het zijn heeeeeeel veel deurtjes, maar o wat leuk straks als alles weer klaar is en we kunnen gaan genieten in Stroe van ons nieuwe stulpje met ons nieuwe gezinslid. Heerlijk echt zin in!

 

Gisteren hebben we ook de camping geboekt voor de zomervakantie. De planning was om te gaan naar dezelfde camping als vorig jaar alleen was deze helaas volL Ik baalde hier best van, maar ja we moesten toch op zoek naar een andere. Lo heeft dit gelukkig op zich genomen en vond al snel een andere camping. Naar wat heen en weer gemail met de bekende vragen, is de plek zonnig, hoe groot is de plek, hebben jullie plaatsen aan de rivier en vooral welke vis kan er gevangen worden, hebben we gisteren geboekt. Het is camping La Riviere aan de Dordogne in Lacave geworden. Volgens mij gaan we hier heerlijke drie weken krijgen met elkaar. 

 

Voor straks gaan we op zoek naar een hotelletje om samen door te brengen in het Valetijnsweekend. 1 x per jaar gaan we samen er tussen uit waar dat is voor nu nog de vraag, maar wel een heerlijk vooruitzicht. En niet veel later daarna gaan we heerlijk genieten in het huisje van opa oma Slofstra. Wat is het leven toch heerlijk!

 

 

 

 

 

 

AMC: afdeling plastische chirurgie voor congenitale handafwijkingen

Vandaag hadden we onze afspraak bij het AMC voor een second opinion wat Luans handjes betreft. Maandag had ik je al voorbereid op dit bezoek en als eerste vroeg je aan mama of je ook moest gaan slapen. Ik legde je uit dat je niet ging slapen maar dat er dokters naar zijn handjes gingen kijken en voelen. Hierop antwoordde jij: “Oké, krijg ik dan nieuwe handjes?” Op mijn vraag of hij dat zou willen antwoordde jij: “Ja, graag net zoals jij mama!” Ik vertelde hem dat hij geen nieuwe handjes ging krijgen waarop jij zei:”O, oké” en vervolgens verder ging met waar hij bezig was.  

 

Belangrijkste vraag voor vandaag was voornamelijk gaan spalkjes hem helpen om zijn handfunctie te verbeteren? Of gaan deze alleen maar zorgen voor functie verlies. Samen met Spyro gingen we op tijd op pad. Helaas reden we verkeerd en kwamen we gelukkig nog op tijd aan bij het AMC. Snel op zoek naar de inschrijfbalie waar we al snel geholpen werden. Daarna op naar boven naar de juiste afdeling. Hier hebben we even gewacht en jij liet Spyro keurig zitten bij je. Wat deed Spyro het goed ondanks dat het nodige gebeurde om hem heen. 

Keurig op tijd waren we aan de beurt en wachtte er een heel specialistisch team op ons. We stelden ons voor en na wat vragen werd het nodige gevoeld aan jouw handjes en armen. Spyro lag heerlijk bij jou in de buurt en zo op zijn tijd speelde je lekker met de boot die op tafel stond. Trouwens een hele slimme boot want tijdens het spelen konden ze mooi observeren hoe jouw grove en fijne motoriek was, wat jouw kracht in je handen en vingers was, etc.  Slim bedacht van die dokters daar! Tussendoor vertelde mama het een en ander over jouw en gaf antwoord op de vragen van de dokters. De conclusie was uiteindelijk dat ze een spalkje in de nacht willen gaan uitproberen. Hiermee gaan we eerste kijken of zij pols in een rechtere stand te buigen is en daarna kijken we stap voor stap verder. Belangrijk is vooral dat Luan er profijt van gaat krijgen en dat het geen functie verlies maar winst gaat opleveren voor hem. Volgende week hebben we een afspraak met de revalidatie arts en orthopedisch instrumentenmaker en zullen we het gelijk onder de aandacht brengen van de revalidatie arts zodat het snel opgepakt gaat worden.

De arts van het AMC gaf aan dat er binnen een half jaar a drie kwart jaar wel een verbetering te zien zou moeten zijn en dat we dan een vervolgafspraak kunnen maken. 

 

Spyro heeft zich het gehele bezoek aan de arts keurig gedragen, gelukkig geen stink scheetjes gelaten want die laat hij op zijn tijd en die wil je echt niet ruiken!! Ook Luan deed het super en daarom hebben we natuurlijk in het restaurant nog wat gedronken met wat erbij. Altijd weer een feestje wat Luan betreft!

En wat was het fijn dat zijn maatje Spyro met hem mee mocht!! Ondanks dat we nog in de wenperiode zitten met Spyro en is het genieten om te zien hoe Luan geniet van zijn maatje. Hoe trots hij is als het hem lukt om Spyro te laten zitten, liggen, komen, zoeken, etc. Ook als Luan uit school komt, wordt Spyro vrolijk gedag gezegd en zo ook de ochtend ondanks dat hij de gehele nacht bij Luan geslapen heeft. Ik kan mij niet meer voorstellen dat Spyro niet aanwezig is bij ons! We staan te popelen om straks de opleiding in te gaan, maar genieten nu ook al volop van het oefenen en spelen met Spyro!

 

De vriendschap van een hond, is vriendschap voor het leven

Voor een ander niet te zien, hoeveel een hond kan geven

Want ben je soms verdrietig, dan kijkt ie je aan

Alsof ie zeggen wil, ik zal altijd naast je staan

En als je dan weer vrolijk bent, dan slaat ie met zijn staart

En blaft alsof ie zeggen wil,dat hebben we weer geklaard

Zo’n vriendschap is een wonder, een wonder om te beleven

Zo’n vriendschap kan geen mens, geen mens kan zoiets geven

 

Laatste vakantiedag

De laatste uren van de vakantie breken aan en wat hebben we genoten deze vakantie. Een vakantie om nooit meer te vergeten omdat we begonnen met het ophalen van Spyro en deze vakantie stond in het teken van Spyro. Een kanjer van een kinderhulphond die niet meer weg te denken is ons gezin. Wat hebben we al een band met deze kanjer en wat een heerlijke wandelingen hebben we al achter de rug met elkaar. Elke dag is het weer genieten. 

 

De afgelopen twee dagen hebben we ook weer genoten. Gisteren is Rob langs geweest en hebben we weer hele nuttige tips gekregen en zijn al onze vragen weer beantwoord. Wat is Rob toch een topper en niet alleen ik maar ook de jongens zijn dol op Rob. We zien alweer uit naar de volgende keer dat hij langs komt!! 

 

Zondag hebben we eerst lekker uitgeslapen en daarna ontbeten. Toen was het echt tijd om de kerstspullen uit huis op te ruimen en alles eens goed te stoffen en te zuigen. Daar waar de kerstboom stond, ligt nu het kussen voor onze nieuwe kanjer. Ben benieuwd of zijn plekje bevalt al denk ik zelf dat hij vrnl. op de bank komt liggen op zijn kleed. Hij is graag heeeeeeeel dicht bij ons in de buurt. Nou ja nadat alle kerst spullen eruit was en alles zo goed als schoon was zijn we lekker naar het strand gaan lopen vanuit huis. Heerlijke wandeling waarbij we onderweg weer het nodige geoefend hebben met Spyro. Op het strand heeft hij heerlijk geoefend met de bal en ja hoor Rob de tips hebben geholpen wat de bal betreft hij keek er niet naar om op de terugweg naar huis.

 

Op het strand hebben de jongens heerlijk met Spyro gespeeld met de bal op het strand en in het water. Genieten hoor met zo’n heerlijk zonnetje op je gezicht samen met elkaar! Echt een moment om te koesteren en waar we de komende week goed op kunnen teren. Eenmaal thuis lekkere chocomel gedronken met appeltaart nadat we eerst Spyro goed afgespoeld hadden onder de kraan. Wat zagen zijn poten en bek eruit. Daarna goed droog gewreven en nadat hij droog was heerlijk geborsteld. En echt heerlijk, ook hier had Rob weer gelijk in, het is super ontspannend en Spyro vind het ook heerlijk! Zodra je stopt, kijkt hij je aan met zo’n blik van “hé ga eens even door!” Na de borstelbeurt zag hij er weer spik en span uit en was hij heerlijk zacht. Tijd om te luieren terwijl de jongens heerlijk WIJ sport speelden. Kortom GENIETEN! 

 

De komende zeven weken gaan we weer knallen met elkaar; de jongens op school, voor Timo een bezoek aan de openavond van zijn toekomstige school en voor Luan hard werken op het revalidatiecentrum en de nodige bezoeken aan het ziekenhuis. Wij hard werken op het werk en alle ballen weer de lucht inhouden en met elkaar genieten en oefenen met Spyro. Over zeven weken gaan we heerlijk genieten een week lang in het huisje van opa en oma Slofstra in Nunspeet. Een heerlijk vooruitzicht!

 

 

De tweede dag van het nieuwe jaar.

De planning was om gisteren al te bloggen maar helaas is dat niet gelukt en ook vandaag liepde dag weer anders dan gepland. Maar dat maakte allemaal niet uit!

Gisteren hebben we eerst heerlijk uitgeslapen na een gezellige oud&nieuw en na een langzaam opstarten zijn we lekker een wandeling buiten gaan maken door de bossen, duinen en het strand. Spyro heerlijk los en tussendoor oefenen met Spyro. Ik kan je zeggen we hebben allemaal genoten van deze heerlijke wandeling.

Aan het begin van het nieuwe jaar hebben de meeste mensen weer goeie voornemens; stoppen met roken, minder drinken, afvallen, extra lief zijn, niet meer ruzie maken, etc. etc. etc. Op deze tweede dag van het nieuwe jaar zou ik graag stillen willen staan bij het hoofdstuk van onze nieuwe fase in ons gezinsleven. Want ja zo voelt de komst van  Spyro! Reeds op ons blog en/of op facebook heb je onze avonturen al samen kunnen lezen met onze kanjer. Maar nu zou ik graag willen staan bij de vraag ‘waarom een kinderhulphond en wat gaat hij dan doen?’. Vragen die we regelmatig te horen krijgen en graag een antwoord op geven.

 

Maar even terug naar het begin voor degene die sinds kort pas ons volgen. In oktober 2012 hebben wij Luan op bijna 5 jarige leeftijd voorgoed in onze armen mogen sluiten in China. Hij is geadopteerd en verrijkt ons gezin nog dag en dag. Wat kunnen wij veel van deze kanjer leren! Hoe hij geniet van de kleine dingen in het leven zo bijzonder en zo mooi! 

Door de speciaal need die Luan heeft, straks daar meer over, zijn we via het LUMC terecht gekomen in het Kinderrevalidatiecentrum. Hier volgt Luan een intensief traject bij een logopediste, fysiotherapeute, ergotherapeute en hydrotherapeut. Elke week gaat hij twee keer samen met papa of mama naar het Kinderrevalidatiecentrum om 1 of 2 therapieën te volgen. Op alle fronten zijn ze hard aan het werk met hem en werkt hij super hard! Reeds hebben we een aangepaste fiets, aangepaste buggy, aangepaste tafel en stoel voor op school en binnenkort ook een bidet voor op de wc. En dan niet te vergeten wat hij allemaal al geleerd heeft in het Kinderrevalidatiecentrum. In het Kinderrevalidatiecentrum is er twee keer per jaar minimaal een groot teamvergadering met alle therapeuten. Vooraf is er een bezoek aan de revalidatiearts en hier kregen we de folder van Stichting Kind en hulphond. De arts had een demonstratie gezien en dacht dat het wel iets voor Luan zou zijn. Natuurlijk waren we enthousiast en hebben we thuis eens gegoold. Daarna  hebben we de folder opzij gelegd om hem vervolgens na de zomer weer te voorschijn te halen om het mailadres van de Stichting op te zoeken. En zo startte ons verhaal en zaten we een kleine 2 maanden later bij Martine in huis. En kregen we na een leuk gesprek een prachtig voorstel van haar; Spyro.

 

Maar nu terug naar Luan en zijn speciaal need. Luan is geboren met kromstand van zijn polsjes, kromme vingertjes, twee klompvoetjes en in Nederland is gebleken dat hij de spierziekte heeft die valt binnen de verzamelnaam Arthogryposis multiplex congenita (AMC). Bij Luan is er sprake van spierzwakte en meerdere gewrichten met standsafwijking die ook wel contracturen genoemd worden. De gewrichten zijn niet goed te bewegen of staan in een kromstand. Zijn rechterarm kan hij tevens minimaal gebruiken. Tevens heeft hij het reflex niet aangeleerd om bij een val zijn armen naar voren te steken. Hierdoor valt hij regelmatig hard, mede omdat hij eenmaal uit evenwicht dit lastig kan herstellen.

Over de oorzaak is bekend dat AMC meestal in de tweede of derde maand van de zwangerschap ontstaat, door verminderde of belemmerde kindsbewegingen. De baby in de baarmoeder kan niet goed bewegen, waardoor de gewrichten en de spieren niet voldoende worden gestimuleerd om zich optimaal te ontwikkelen. Hierdoor treden contracturen op. Contracturen zijn door samentrekkingen van de spieren en gewrichten ontstane standsafwijkingen van de gewrichten. Wat de behandeling betreft is het streven om een zo groot mogelijke zelfstandigheid te bereiken bij het dagelijks functioneren. Dit is de reden waarom hij o.a. ook bij het Kinderrevalidatiecentrum loopt. Maar ook des te meer redenen om Martine van Stichting Kind en Hulphond in september te mailen. 

Want ondanks de vastberadenheid van Luan en zijn doorzettingsvermogen en het feit dat hij ons regelmatig nog versteld doet staan van het arsenaal aan compenserende bewegingsmogelijkheden waren we ervan overtuigd dat een kinderhulphond hem o.a. nog meer zelfstandigheid zou kunnen geven, hem zou kunnen helpen bij zijn adl, een maatje zou kunnen zijn, hem zou kunnen helpen met boodschappen doen, dingen oprapen van de grond, jas en andere kledingstukken uittrekken, deuren openen, etc.

 

Wat ons o.a. zo aansprak in deze Stichting is het volgende: 

“Wat een adl-hulphond voor een volwassene betekend en doet, weet bijna iedereen, maar voor een kind betekend en doet een hulphond ook heel veel. Een kind heeft aan een hulphond een hondenvriend die hem of haar door dik en dun, mooie en moeilijke tijden steunt. Het kind kan even tegen zijn of haar hond aan kruipen en lekker knuffelen met zijn maatje als hij/zij het moeilijk heeft. Maar wat nog belangrijker is; dit kind kan dankzij en met een hulphond zijn/haar zelfstandigheid verder ontwikkelen en zich zelf verder ontplooien. De leefomgeving van het kind wordt een heel stuk groter. Een kind met een motorische functiebeperking wil zich niet beperkt voelen. Een kind met een motorische functiebeperking wil niet in een apart hokje gestopt worden. Met de hulp van een kinderhulphond kan een kind veel meer zelf. Het kind voelt zich en is veel zelfstandiger. Dankzij een maatje en kinderhulphond kan een kind met een motorische functiebeperking mee draaien in de maatschappij net als een kind zonder motorische functiebeperking. En dat wil elk kind van welke leeftijd dan ook. Maar dat willen ook de meeste ouders graag voor hun kind, dat hun kind deze kans krijgt! En met een adl-kinderhulphond is dat mogelijk.” (citaat van de website St. Kind en Hulphond) 

Maar ook het volgende: 

“Een kinderhulphond is veel meer dan alleen maar een kinderhulphond. De kinderhulphond is een gezinshond: het hele gezin heeft baat bij het aanwezig zijn van en het omgaan met de hond. Een hond in huis geeft ontspanning, afleiding, plezier. De kinderhulphond is een maatje. De hond is natuurlijk een maatje van het kind met de beperking, maar ook zeker van de eventueel aanwezige andere kinderen. Broertjes en zusjes krijgen de kans om ook een leuke activiteit te gaan doen met de hond. Daarnaast gaat natuurlijk het hele gezin regelmatig met elkaar wandelen ( naast de dagelijkse wandelingen).” (citaat van de website St. Kind en Hulphond) 

En dat is nu precies de reden waarom wij een kinderhulphond wilde hebben! Hij kan Luan, zoals ik hierboven schreef, bij zoveel zaken helpen waardoor hij zich nog verder kan ontwikkelen en ontplooien. Of zoals Martine schrijft: 

“Uw kind gaat een toekomst tegemoet met meer zelfstandigheid, een leven met meer zelfvertrouwen, een leven waar het kind zich zelf kan gaan ontwikkelen net als ieder ander kind. Kind en hond gaan verder als team. 

Het kind heeft in zijn of haar kinderhulphond en maatje. Een kinderhulphond van Stichting Kind en Hulphond” 

Spyro is nu al niet meer weg te denken binnen ons gezin ondanks dat hij er nog maar kort is, we deze weken alleen maar aan het wennen zijn aan elkaar, aan het oefenen zijn met wie is wie, etc. Maar wat een vreugde en liefde brengt hij ons. Waar wij naar toe gaan daar gaat Spyro mee naar toe: uiteten, visite, artsenbezoek, tandarts, Kinderrevalidatiecentrum, vakantie, boodschappen doen, etc. etc. Eigenlijk alles wat je maar kan bedenken. En als je bovenstaande leest dan begrijp je vast wel waarom! 

Ik hoop dat ik de vraag 'waarom en wat' heb kunnen beantwoorden en dat men begrijpt dat de komst van Spyro heel belangrijk voor Luan en ons gezin is. Mocht je nog meer willen weten en/of willen vragen dan horen wij dat graag. Verder kun je meer info vinden op op de site van Stichting Kind en Hulphond en onze avonturen kun je hier en op facebook blijven volgen!

 

 

 

 

 

Eerste, tweede, derde en vierde Kerstdag

Ja ja wat boven we dit jaar. Zo maar twee Kerstdagen cadeau na eerste en Tweede Kerstdag! heerlijk genieten met elkaar als gezin en de tijd voor ons zelf hebben Eerste Kerstdag hebben we lekker uitgeslapen en na het rondje met Spyro lekker uitgebreid ontbeten. Daarna gingen de kinderen hun eigen gang en zijn we rond de middag gaan douchen en de boel gaan opruimen zodat alles spik en span was als opa en oma Leiderdorp kwamen om eerste Kerstdag met ons te vieren! Rond de klok van drieën waren ze er en hebben we een heerlijke tijd gehad met elkaar. Zoals we gewend zijn kwam ook de "kerstman" nog langs en lagen de nodige cadeau's onder de kerstboom opeens te wachten. Luan genoot en ook Timo had het reuze naar zijn zin. Zijn lang verwachte cadeau stond te wachten op hem; een stuurwiel met een heuse pook en pendalen voor zijn computer en PS 3 spelletjes. Je raad wel wat hij de afgelopen dagen heeft gedaan! Menig akker is omgeploegd door Timo en vele afstanden zijn gereden!
Ook Luan was erg blij met zijn cadeautjes en ging de volgende dag lekker lego bouwen.

Het kerstmaal gemaakt door chefkokin oma Leiderdorp en chefkok Lodewijk ging er bij een ieder goed in. De kinderen carpaccio vooraf en wij heerlijke Stellendamse garnalen met mango. Als hoofdgerecht kalkoen, aardappel gratin, peertjes en boontjes omwikkeld met spek. Als toetje een heerlijk bordje variatie. Kortom het was weer top maar vooral heeeeel gezellig. Spyro heeft zich zich echt super lief gedragen en genoot ook van zijn speciale kalkoenmaaltijd. Zijn hele bak likte hij schoon; zo lekker was het! De rest van de avond heeft hij keurig tussen de stoel van Luan en mama gelegen. Wat een grote kanjer is het toch!

Tweede Kerstdag verliep net zo relaxed. Lekker uitslapen en uitgebreid ontbeten en daarna op naar opa en oma Slofstra om daar tweede Kerstdag te vieren. Eerst een klein rondje gelopen met Spyro en hem daarna op ontdekkingstocht gestuurd in huis. Je had wel even de tijd nodig om overal te snuffelen maar ja logisch want het huis is ook niet echt klein. Uiteindelijk ben je lekker in je nieuwe grote mand gaan liggen.IN de middag eengrot wandeling gemaakt en daarna lekker gespeeld los in de voortuin van opa en oma Leiderdorp met afzonderlijk Timo en Luan. Je vermaakte je prima met de tennisbal en kon er maar geen genoeg van krijgen. 

Toen we gingen gourmetten heeft hij heerlijk weer tussen Luan en mama gelegen en aan het eind beloond met een grote knuffelpartij van de kids. Wat kan Spyro daar van genieten. Hij gaat er dan echt lekker voor liggen. Zijn bovenlijf op zijn zij en zijn onderrug op zijn rug en de achterpoten lekker wijd. Kom maar op zegt hij dan. Zo op zijn tijd legt hij dan regelmatig zijn kop bij de kinderen op hun buik en zo op zijn tijd komt er ook een poot bij. Genieten! 

Zaterdag was weer zo'n heerlijke relaxed dagje.Uitslapen, uitgebreid ontbijtje, chillen, lekker naar buiten met Spyro en aan het eind van de middag kwamen onze dierbare vrienden op visite om onze nieuwe kanjer te ontmoeten. 
Je begrijpt het wel dit was weer genieten voor ons, de visite en Spyro. Op slag was men verliefd op hem en ach ja wie is dat nu niet! Als je Spyro ziet en leert kennen dan kan dat ook niet anders dan dat je verliefd wordt op hem. Hij is zo lief, aanhankelijk en luistert super en natuurlijk is hij op zijn tijd ook lekker ondeugend!

Zondag was een cadeautje! Wat een schitterend weer en we zijn er dan ook heerlijk op uit gegaan. Lekker de duinen in en daar lag nog een laagje sneeuw dus dat was genieten. Spyro hebben we daar ook los gelaten en hij deed het echt super goed. Misschien ook omdat we een tennisbal bij ons hadden, waar hij trouwens echt heeeeeeeel erg dol op is!! Hij vermaakte zich prima, luisterde super en kon er geen genoeg van krijgen. Ook de ontmoeting met andere honden verliep prima; dus je begrijpt wel dat we reuze trots waren op Spyro. En dat we natuurlijk heel erg genoten hebben van de mooie omgeving, het lekker weer en het samen buiten zijn met Spyro. Zo ontspannend! Eenmaal thuis lekker gerelaxt op de bank met natuurlijk warme chocomelk en slagroom. Verder een hele leuke film gekeken met elkaar op de bank over heel toepasselijk een hondje! Kortom genieten en precies zoals een vakantie hoort te zijn!! Heerlijk dat we nog een hele week voor ons hebben en samen kunnen genieten!