Tips en tools: 24 december

Vanochtend  was Spyro vroeg wakker en natuurlijk volgde jullie daarna al snel. Ach ja als je Soyro hoort kun je moeilijk blijven liggen. Lo ging er dan ook maar uit douchen en daarna lekker wandelen met Spyro. De mannen kropen voor de tv/laptop en ik bleef nog even een uurtje nadoezelen.

Daarna moest ik er toch echt uit want Lo ging werken. We hebben heerlijk de ochtend rustig opgestart. Luan heeft nog met Spyro geoefend met zitten en uittrekken van sokken. Geweldig om na te kijken en erg dom van me dat ik niet gefilmd heb. Maar ja er moet ook gewerkt worden. Op een gegeven moment moeten we ons nog haasten omdat we rond half 1 bezoek konden krijgen. 

Rond half 12 heb ik Spyro samen met Luan uitgelaten en Luan zorgde ervoor dat Spyro bij ons bleef. En wat deed hij dat goed! Na de wandeling nog even in de tuin gespeeld met de bal en daarna het huis met elkaar opgeruimd en eten voor Spyro gemaakt. Hij gaat steeds beter eten en is dol op zijn snoepjes.

Rond kwart over 1 kwam de mevrouw van de ISD bollenstreek in het kader van onze aanvraag via de WMO voor een bidet. Gelukkig zag ze al snel de noodzaak hiervan en zou vandaag en anders maandag de aanvraag de deur uitgaan. Heel fijn dat deze mogelijkheid er is voor Luan en hij op deze manier zijn billen na het poepen schoon kan maken.

Rond kwart voor 3 arriveerde Rob. Hij gaat straks ook aan de slag met de training voor Spyro en Luan. Hij kwam vanmiddag langs om natuurlijk kennis te maken en ons tips en tricks te geven. En wauw wat hebben we veel waardevolle info gehad om mee aan de slag te gaan. Samen met Luan heeft Rob ook laten zien hoe we hem goed kunnen borstelen en heeft dit samen eventjes gedaan met Luan. Ook laten zien hoe we kunnen zorgen dat Spyro luistert naar ons zonder dat we steeds het commando geven. Hoe om te gaan met speeltjes, initiatieven vanuit Spyro, etc. etc. Kortom heel leerzaam en heel veel waardevolle info.

Tot slot zijn we naar het bos gegaan en hebben we daar een heerlijke wandeling gemaakt en Spyro los gelaten. Wat heeft hij hiervan genoten zeg en wij ook. Wat heerlijk dat we hier nog geen 10 minuten vandaan uren kunnen wandelen in het bos!! Ook tijdens deze wandeling hebben we veel info gekregen en alles hebben we opgeslagen.

Tegen de schemering waren we thuis en aangezien we in de avond nog een lichtjeswandeling mee wilde lopen, zijn we even gaan passen thuis en spulletjes gaan halen en hebben we lekker gegeten bij de Mac Donald. Spyro lag heerlijk bij de stoelen en gedroeg zich voorbeeldig.

De lichtjeswandeling was een groot avontuur De wind was guur maar wat was het genieten. Spyro liep keurig mee alleen de kudde schapen inclusief de schaaphonden vond hij volgens mij wat minder. Hij gromde wat, ging zitten, liep achter uit. Uiteindelijk afstand genomen en achter de laatste mensen gaan lopen en dat was prima. Luan en papa waren inmiddels al doorgelopen en ik had het idee dat hij dat ook lastig vond.

De tocht eindigde bij de kerk en hier zijn we ook nog naar binnen gegaan. Eerst alleen papa en Luan en toen iedereen binnen was wij. Achteraan hebben we een rustig plekje gezocht en ook hier gedroeg Spyro zich super. We hadden van te voren afgesproken dat als Spyro onrustig werd, we naar buiten zouden gaan. Maar dat is niet nodig geweest. Moe maar voldaan kwamen we thuis.
De rest van de avond lag Spyro lekker lui te zijn, maar dat hij ook zeker verdiend. Natuurlijk heeft hij nog wel even geholpen met het uitkleden van Luan maar daarna mocht hij luieren op de bank.

Wat een heerlijk Spyro dagje was dit weer!

Spyro

Zondag 21 december

Een zondag om nooit te vergeten Op tijd waren we uit bed omdat we rond half 2 verwacht werden in Westerbork om kennis te maken met Spyro en de toen nog huidige eigenaren. De uren kropen voorbij en eindelijk konden we op pad en waren we keurig op tijd in Westerbork. Wat zenuwachtig liepen we met zijn vieren het pad op en naar binnen maar eenmaal binnen viel deze spanning van ons af. Wat een knappe en lieve hond zagen we daar. Op slag waren we weer verliefd en er was meteen een klik. Na nog wat info uitgewisseld te hebben met elkaar gingen de vorige eigenaren weg en zijn wij met Martine en Ziva gaan wandelen. Lo kreeg hier zijn eerste lessen in het uitlaten van een hond en hoe de commando's te geven aan Spyro. Het werd een mooie en lange wandeling waarin we veel info kregen die we zo goed als mogelijk op sloegen.
Bij Martine thuis nog het een en ander doorgesproken en daarna gingen we rond half 5 richting huis; moe maar voldaan met een lieve hond rijker. Spyro ging al snel lekker liggen met zijn hoofd op schoot bij eerst Timo en later bij Luan. Hij had het prima naar zijn zin.

Eenmaal thuis eerst een rondje gedaan voor een boodschap en pas en daarna laten kennis maken met Bink onze kater en zijn nieuwe huis. Ze keken elkaar van een afstandje aan en daarna ging Spyro op onderzoek uit. Al snel had hij zijn plekje gevonden en ging hij lekker op zijn kleedje op de bank liggen. Heerlijk wat een kanjer en wat is hij lief. 

Toen het tijd was voor Luan om naar bed te gaan, is Spyro gezellig mee gegaan. Natuurlijk ging hij op onderzoek uit en zag hij al snel zijn eigen mand staan bij ons bed (de eerste 1,5 week slaapt hij bij ons op de kamer voordat hij bij Luan op zijn kamer gaat slapen). Spyro heeft zelfs even geholpen met het uittrekken van de sokken van Luan. Knap hoor!!
''s Avonds maakte Lo nog een rondje met hem en daarna genoot hij gezellig op de bank languit; moe van alle indrukken. Eten deed hij helaas nog niet, wel drinken en hondensnoepjes. Waarschijnlijk wel wat lat van stress wat natuurlijk niet zo gek is na zo'n lange reis, afscheid nemen en kennis maken met een nieuw gezin en in een nieuw huis. 

Eenmaal bedtijd ging hij lekker mee naar boven en in zijn mand leggen toen wij daar op wezen. Even kwam Binkie om de hoek gluren en liet Spyro zich even horen mar al snel was dit over en hebben we een heerlijke eerste nacht gehad

Maandag 22 december

De ochtend zijn de mannen rustig opgestart. Spyro was al uitgelaten door Lo en is hij mee geweest om mij naar mijn werk te brengen voor een ochtendje.. Rond de middag was ik weer thuis en zijn we ons gaan klaar maken voor een heerlijke lange wandeling.  Buggy mee voor Luan en op naar de dierenwinkel in het dorp om pedigree te halen. Helaas dacht mama een tussendoor weggetje te weten maar dat bleek later een blokje rond te zijn. Ach Spyro vond het heerlijk en we kwamen genoeg honden tegen waarbij we gelijk samen konden oefenen. En ook dit deed hij heel goed. 

In de dierenwinkel hadden ze helaas niet wat we zochten dus zette we ons toch verder richting Hema voor eierkoeken. Deze waren er helaas ook niet maar wel gelukkig lekkere andere broodjes. Tot slot nog de Xenos bezocht en met de lift omhoog gegaan. Dit alles deed Spyro keurig. Bleef goed bij ons en luisterde goed! Lekker weer naar huis gelopen waar we met z'n allen moe en voldaan aankwamen en lekker thuis neer plofte op de bank. Effe chille met z'n allen dat hadden we wel verdiend.

Eenmaal uitgerust nog even lekker gespeeld met Spyro en op de foto en al snel was papa er weer. 's Avonds weer meegegaan met het naar bed brengen van Luan waarbij hij wederom goed hielp met het uittrekken van de sokken en broek een stuk. Wat is het toch een knappe vent. De rest van de avond heeft hij heerlijk lui bij onze voeten gelegen en ging hij gewillig mee naar boven om te slapen.

Dinsdag 23 december

Vanochtend was Spyro vroeg wakker. Nog wel een aantal keren terug gestuurd naar zijn mand maar bleef eruit komen. Uiteindelijk was het bijna tijd voor Lo om eruit te gaan en is hij uit bed gegaan. na een douche eerst eerst een rondje gedaan met Spyro en daarna eten gegeven. 
Na een klein uurtje ben ik er ook maar uit gegaan; de jongens waren inmiddels beneden. Kwispelend werd ik begroet toen ik beneden kwam.
Rond de middag zijn we een grote wandeling gaan doen naar de Action. Spyro gedroeg zich voorbeeldig in de winkel en in deze winkel hadden we de eerste ervaring dat een klant ons aansprak op dat een hond niet in de winkel mag! Vooral de toon sprak boekdelen; niet echt vriendelijk dus. Maar toen ik rustig uitlegde dat het een hulphond was, hield ze verder haar mond dicht. Aangezien we rond etenstijd waren vertrokken hebben we een broodje bij de bakker gehaald en deze lekker opgegeten.Ook hier bleef Spyro keurig liggen. Wat waren wij trots op hem!

Zowel heen als terug hebben we geoefend met het naast lopen en dit gaat steeds beter. Ook het wachten bij oversteken. Deze keer was Luan op zijn fiets en moeten we wel zorgen dat Luan niet voor ons fietste want dan nam Spyro een spurtje. Ook moesten we ervoor zorgen dat Luan en Timo niet te veel achter bleven want dan stoptje Spyro en keek hij achterom of ze er wel aankwamen. Geweldig om te ervaren. 

Thuis in de tuin nog even gespeeld en daarna lekker naar binnen en een nieuwe bak met eten gemaakt. Deze at hij met smaak zo goed als op!! Daarna ging hij heerlijk liggen; moe maar voldaan van de wandeling. Ik moet je zeggen dat wij ook zeker moe waren na de wandeling. Het is echt heerlijk om te doen maar voelbaar dat de spieren dit niet zo gewend zijn. Komt goed uit voor mijn eigen voornemen in 2015; wat kilo's eraf!

Voor het avondeten zijn we er nog een op uit geweest en wat geniet Spyro daarvan! Wat een energie heeft hij en ook Luan moet ik remmen want die zou het liefst gaan rennen met als gevolg dat Spyro erachter aan wil!!

's Avonds nog bezoek gekregen van de tante van de jongens en werd Spyro lekker verwend met een heerlijk bot. Nou dat vond hij zeker heerlijk want hij begon er meteen aan! Daarna was het toch echt tijd voor Luan om te slapen en is tante Christine natuurlij mee gegaan om te kijken wat Spyro al kan. Luan deed het heel goed met Spyro. Luan zei wat Spyro moest doen en Spyro trok keurig zijn sokken en broek uit. Luan glunderde van oor tot oor! En tante Christine was ook heel trots op Spyro.

Vallen

De laatste weken staat bij Luan weer in het teken van dagelijks vallen. En als Luan valt dan gaat dit vaak heel hard. Luan heeft niet het reflex ontwikkelt om zijn handen naar voren te strekken op het moment dat hij valt. Dit komt mede door zijn spierziekte en omdat zijn rechterarm zich minder ontwikkelt heeft dan links.

Zijn benen en knieën zitten dan ook vol met blauwe plekken. En gisteren is daar ook een bult op zijn hoofd bij. We kwamen terug van een schitterende lichtjeswandeling van het Kerstfeest van school en bij de poort struikelde hij over de buggy en viel met zijn hoofd tegen de post. Dikke tranen en hard huilen. De tweede keer deze week dat ik er zelf bij ben en hem niet kan optillen (ivm schouder) en moet toe kijken hoe iemand anders hem optilt. Best frustrerend kan ik zeggen. Wat een verdriet en pijn! De pijn hield lang aan en met een paracetamol in bed gelegd waar het verdriet er weer uit kwam en dit keer raakte het mij heel diep. Het verdriet, zijn pijn en het feit dat hij zelf benoemd dat hij het niet leuk vindt als hij valt. Ach wat een verdrietig manneke was het gisterenavond. Ik ben even bij hem blijven zitten, ook toen hij al rustiger was en heb hem heerlijk over zijn wangen geaaid. Uiteindelijk is hij lekker gaan slapen en moest ik hem vanochtend wakker maken. Wel had hij nog steeds pijn en met aankleden kwamen de tranen weer even boven. Ik denk ook wel tranen van vermoeidheid en het toe zijn aan vakantie. Maar mijn moederhart brak weer even. Nog 1 ochtendje spelen op school en daarna heerlijk twee weken vakantie. En een vakantie die we niet snel zullen gaan vergeten want over twee nachtjes mogen we Spiro ophalen en kunnen we heerlijk wennen aan elkaar. Wat een feest en wat kijken we hier naar uit!

 

 

 

Maandag heeft Luan voorlopig zijn laatste keer zwemmen gehad in het Revalidatie centrum. Over een paar maanden gaan we opnieuw starten met zwemmen en kijken wat er is blijven hangen van datgene wat er aangeleerd is. Na de kerstvakantie gaan we starten met 2x per week logopedie om hem op dat gebied een xtra boost te gaan geven.

 

Maandag mocht hij dan ook alles laten zien aan mij en oma wat hij geleerd had en mocht hij voor de eerste keer met kleren aan zwemmen. Wat een kanjer en wat heeft hij het goed gedaan! Oma en ik waren super trots op hem!!

En thuis had ik ook al zo’n kanjer want met behulp van mijn aanwijzingen maakte hij het eten klaar. Heerlijk om zo’n grote zelfstandige zoon te hebben die met liefde zijn mama helpt en zijn broertje!

 

Het kerstfeest vieren begon al op woensdagavond. We zijn toen naar het jaarlijkse Kerstfeest geweest op ons werk. Een Kerstdienst met en voor cliënten en medewerkers. Elk jaar weer genieten van de gezelligheid, de muziek en het Kerstspel.

 

Gisteren hebben we Kerstfeest op school gevierd. In de ochtend hebben de kinderen heerlijke ontbeten met elkaar en in de avond mochten wij als ouders samen met de kinderen een mooie lichtjeswandeling lopen langs het Kerstverhaal. We eindigen in de Vinkenhof waar we verwend werden met chocomel en krentenbollen en nog wat liederen zongen met elkaar. Het was genieten. Timo had een rol als marktkoopman en heeft ook genoten!

 

En ja vandaag dan nog even een ochtendje naar school en dan is het vakantie!!! De kinderen zijn er echt aan toe en hebben ook de dagen afgeteld. Maar waarschijnlijk heeft dat ook wel heeeeeeel veel te maken met de komst van Spiro. Wat zien ze hier naar uit en het onderwerp van de dag is bij ons dan ook Spiro. “Hoe zal hij eruit zien? Wat zal hij doen als hij in huis komt? Mama gaat Spiro ook met mij spelen, helpen en knuffelen?” etc. etc. We gaan een nieuwe fase weer tegemoet met elkaar als gezin en Spiro. En wat zal Spiro ons een hoop vreugde gaan brengen en zeker ook Luan een boost aan zelfvertrouwen geven om samen met Sprio te werken aan zijn ontwikkeling en zelfontplooiing.

 

 

Feeststemming?!

Een week geleden rond dit tijdstip lag ik op de ok en werd ik klaar gemaakt voor mijn operatie aan mijn schouder. De dagen ervoor waren vol met stress op mijn werk en thuis want ik wilde alles af hebben omdat ik daarna maar 1 arm tot mijn beschikking zou hebben. Natuurlijk ging dat helemaal niet en lukte het me ook lastig om het woensdag los te laten. Maar ik had geen keuze.

De kinderen sliepen bij opa en oma want donderdag ging vroeg de wekker. Op tijd reden we weg en naar mate we dichterbij kwamen hoe meer het begon te kriebelen. Eenmaal op zaal ging alles zeer snel en voordat ik het wist reed ik om kwart voor 8 naar de voorbereidingszaal toe.  Daar duurde het nog even voordat ik uiteindelijk naar de ok ging maar gelukkig hadden ze sinds een dag een grootte flatscreen hangen. Ik kan je zeggen dat ik het journaal kan dromen van die dag.

Het moment van in slaap allen vond ik aar niks. Er spookte van alles door mijn hoofd en helaas moest ik het toch uit handen geven en ws. is dat wat maakt dat ik het zo naar vindt.

Het eerste moment dat ik waker was, weet ik dat ik errrrrg moe was en dus ook steeds in slaap viel. Zo ook terug op zaal. Tegen de middag heb ik wat gedronken en later wat gegeten. Verder vooral slapen. Rond half 2 was Lo er weer en rond 16.00 uur was ik uiteindelijk thuis. Heelijk!

De dagen er naar en nog steeds vel pijn en ook heel erg moe. Of dit nou door de narcose komt of De vermoeidheid is van het afgelopen jaar?! Ik weet het niet maar sinds vandaag ben ik weer een beetje vooruit te branden. Alles kost me energie en ik heb maar weinig puf terwijl er toch de nodige zaken weer verwacht worden van mij. Pfffff wat is het toch lastig om mijn herstel op de eerste plek te zetten.......

De dag na de operatie was het 5 december en stond Sinterklaas centraal. Eerst mee geweest naar het feest op school en wat genieten was dat! Al die kindergezichtjes vol spanning en blijdschap. Heerlijk maar ook o zo vermoeiend! '

 

Luan laat de foto van Spiro, zijn kinderhulphond, zien aan de kindjes in zijn klas.

surprises van groep 8.

s Avonds vierden we het heerlijke avondje bij opa en oma Slofstra. Altijd weer spannend wanneer die sint en zijn pieten langs komt, maar wat was het genieten!! Iedereen blij en tevreden en was waren de kids moe aan het eind van de avond! En ook ikzelf was bet moe!! Tevreden en blij kropen we ons bedje in.

bericht van de sint!

"Deze chocola lust ik ook wel hoor opa!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag konden we een beetje uitslapen en dat deden de mannen dan ook tot half 9! Daarna werd er volop gespeeld, eh gebouwd met de nieuwe lego door Luan. Wat kan hij dat toch goed en met zoveel geduld. Knap hoor! Timo hielp in de middag met de kerstboom optuigen en het gezellig maken in huis. wat een heerlijke kanjer is het toch. Vriendin lief heeft uiteindelijk ook nog geholpen!

 

In de middag/avond kregen we visite van onze lieve vrienden en hebben we een heerlijke gezellige tijd gehad met elkaar. Genieten en dierbare momenten! De zondag zijn we rustig opgestart met een lekker uitgebreid ontbijtje! Luan ging al snel verder met bouwen en de mannen besloten een pyjamadagje  te houden. Opa en oma Leiderdorp kwamen ook nog gezellig langs en wat en portret moeder en dochter samen met de linker arm in een sling! Ja, mijn moeder was ruim een week eerder onder het mes gegaan voor haar schouder. Familiekwaaltje zullen we maar zeggen.

Het pietenbak werd geruild voor ............

Heerlijk kerstkaarten maken.

De dagen daarna kon ik in de ochtenden heerlijk uitslapen en regelde manlief het ochtendritueel. Wat een schat is het toch en maar goed dat Sint hem een weekend weggegeven heeft samen met zijn vrouw om bij te tanken. Dat heeft hij wel verdiend!

Zoals ik al zei was ik moeilijk vooruit te branden maar er moest toch wel het een en ander gedaan worden. Het was zoeken naar de balans tussen in- en ontspannen maar het ritme hadden we na een aantal dagen wel gevonden. Omdat haken nu niet gaat heb ik mijn breiring te voor schijn gehaald en hoop ik de wol die bestemd was om te haken, wat trouwens niet lukte, op deze manier een goeie bestemming te geven. Het zal mij benieuwen of het gaat lukken..

 

 

Sinds eind november zijn we hier in huize Slofstra allemaal verliefd en tellen we de dagen af naar 21 december. De dag dat we onze Spiro mogen ontmoeten en mogen meenemen naar huis.

 

Wat zien wij uit naar deze dag en er gaat geen dag voorbij of hij is onderwerp van gesprek. Regelmatig pakken we de kalender erbij en tellen af naar die ene mooie bijzondere dag. Spiro is zo welkom bij ons en wat is het heerlijk dat de jongens en Spiro de hele vakantie kunnen wennen aan elkaar!! Zoals ik de vorige keer al vertelde zien wij heel veel voordelen voor Luan en zijn wij ervan overtuigd dat het Luan nog meer kan ontwikkelen en ontplooien. En hem een boost van zelf vertrouwen gaat geven. Wat een mooi vooruitzicht! Maar voordat het zover is zijn er nog een aantal feestelijke dagen te vieren: zaterdag de verjaardag van tante Christine, kerstfeestviering op het werk, kerstontbijt op school en een kerstwandeling op school in de avond. Kortom genoeg afleiding om te zorgen dat de tijd vliegt en we richting Westerbork mogen rijden! 

 

  

Verliefd

Volgens mij is dit het juiste woord voor wat we momenteel voelen! Zal even starten bij het begin. Na een heerlijke nacht in het huisje in Nunspeet zijn we de zaterdag rustig opgestart. Althans ik samen met de jongens. Papa is vroeg vertrokken naar Stroe om daar de bladeren weg te halen en even te kijken hoe alles erbij stond.

De mannen hebben zich prima vermaakt in de ochtend met laptop, huiswerk, spelen en knutselen. We moesten uiteindelijk nog racen om op tijd de pyjama te wisselen voor kleding. Rond kwart voor 12 vertrokken we richting Westerbork op naar St. Kind en Hulphond.

Enige tijd geleden waren we met Luan bij de revalidatie arts in het Kinderrevalidatiecentrum. Van haar kregen we de folder van St. Kind en Hulphond. Zij had een demonstratie gezien en dacht aan ons. Thuis hebben we de folder gelezen en de site bekeken en we waren best wel enthousiast. Toch heeft het nog even geduurd voordat we actie gingen ondernemen. Uiteindelijk heb ik na de zomervakantie de Stichting een mail gestuurd over de mogelijkheden voor hun hond voor Luan.

De reden dat we dit gedaan hebben is dat wij zeker voordeel zagen in een hulphond voor Luan; helpen bij het oprapen van zaken van de grond, uittrekken van schoenen en evt. andere kledingstukken, open van deuren, het goedleggen van zijn dekbed, hem in de juiste positie helpen als hij is gevallen, boodschappen doen op latere leeftijd,  etc. Kortom een maatje voor zijn leven waarbij hij samen met zijn hulphond zichzelf verder kan ontwikkelen en zich zelf verder kan ontplooien. Wat moet dit een boost gaan geven!

Het mooie van de kinderhulphond is dat het veel meer is dan alleen maar een kinderhulphond. Het is een gezinshond waar alle gezinsleden veel plezier, afleiding en ontspanning aan beleven. Ook Timo krijgt een kans om leuke activiteiten met de hond te gaan doen, te knuffelen met hem en lekker met elkaar te gaan wandelen.

Na dus veel gelezen te hebben over de Stichting en de ervaringen van anderen besloten we dus te schrijven. Enkele weken later kregen we een mail terug voor een telefonische afspraak. Lodewijk heeft dit gesprek gevoerd en in de avond heb ik haar terug gebeld voor een intake gesprek. En zo togen we dus gisteren richting Westerbork; benieuwd wat dit alles ons zou brengen.

Effe tussendoor hoor maar zo mooi om te zien hoe de kinderen nu heerlijk buiten aan het spelen zijn op de grote berg bladeren! Geweldige kostbare momenten!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond 13.00 uur belden we aan en al blaffend werden we begroet door twee koningspoedels en Martine van St. Kind en Hulphond. Eenmaal binnen met een kop thee/koffie/limonade maakten we nader kennis met deze twee geweldige schatten van koningspoedels en Martine zelf. Ik was en ben nog steeds direct verliefd op deze honden. Wat een lieve honden zijn dit! En qua grote vond ik het echt meevallen!

Dit is Ziva de hulphond van Martine

Terwijl vrnl. Luan aan het spelen en knuffelen was met de honden hebben we van alles vertelt over Luan. Waar ligt zijn hulpvraag, wat zouden wij graag willen zien dat de hulphond kan doen voor/samen met hem. Na een kleine tussenstop in de tuin waarbij de jongens heerlijk aan het spelen waren met de honden zijn we weer naar binnen gegaan. En toen kregen we een voorstel. Dit hadden we echt niet verwacht maar wauw wat geweldig was dat! Ik wil er nog niet teveel over uit wijden maar het gaat om een witte koningspoedel, reu van 1.5 jaar. Hij zit reeds in een ander gezin maar gaat daar weg. En St. Kind en Hulphond is op zoek naar een ander gezin en Martine dacht aan ons!! Wat fijn en wat een goed nieuws.

Na een korte blikwisseling tussen Lo en mij zeiden we volmondig ja hier tegen. We stonden hier zeker voor open en een wat ouder hond had ook zo zijn voordelen zoals bijvoorbeeld een kortere training volgen met hem. We vertelden haar ook over onze collega die hondentrainer is en ze wilde daar zeker mee in contact komen. Onze collega staat hier ook voor open dus dat is echt super fijn. Ik kon het maar niet geloven; wat een geweldig nieuws. Ze gaf aan dat het goed zou zijn om het even over de drukke december maand heen te trekken en de hond wel bijvoorbeeld in de kerstvakantie te ontmoeten. Als het aan mij lag hadden we hem morgen al opgehaald!

Na afgesproken te hebben dat we maandag verder telefonisch contact zouden hebben, namen we afscheid van Martine en haar twee schatten van honden. Opgetogen liepen we naar de auto en we besloten dit mooie nieuws te gaan vieren door eerst bij Welkoop een klein speeltje te kopen voor de hond en die avond verder lekker te gaan eten bij de wel bekende Peking in Nunspeet.

De inmiddels gekregen foto’s van onze hond deelden we met familie en vrienden (helaas moeten jullie echt nog even wachten) en zelf keken we regelmatig er even naar. Dit hadden we echt niet verwacht; wat een mooie dag is dit!

Je kan al raden waar onze gesprekken natuurlijk voornamelijk over gingen en nog steeds gaan. Wat heerlijk is het om alvast weg te dromen bij hoe het zou zijn als deze lieverd een plekje gaat krijgen in ons gezin en Luan kan helpen daar waar het nodig is.

Voor degene die nieuwsgierig zijn geworden wat voor hond we nu gaan krijgen hieronder een foto van hoe een witte koningspoedel eruit ziet. Verder kun je ook informatie opzoeken over St. Kind en Hulphond op www.stichtingkindenhulphond.nl.

 

 

Wij houden jullie op de hoogte en plaatsen zeker foto’s van onze kanjer als het zover is! Ondertussen dromen we verder en maken we heerlijke plannen met elkaar als gezin, Bink en onze lieve nieuwe aanwinst!