zondag 16 maart 2014

De weken vliegen om

De weken vliegen om momenteel mede door drukte op het werk wat er voor zorgt dat ik in de avond weinig energie meer heb om wat te schrijven. Daarnaast zijn we de afgelopen weken druk bezig geweest met ziekenhuisbezoek, WMO en rugzakjes gesprekken, verslagen lezen en goedkeuren, formuliertjes invullen, etc. etc. Allemaal voor onze kleine vent en we hebben het er graag voor over! Zeker als het straks een mooie fiets en buggy opleveren en xtra ondersteuning in de de klas. En wat dacht je als zijn buisjes er straks inzitten. Ik denk dat er een wereld voor hem opengaat.

De wereld van papierhandel ging voor ons ook open met de komst van Luan. Zeker de laatste tijd hebben we de nodige formulieren ingevuld. Met onze achtergrond van zorg is dit ons niet geheel onbekend maar ik kan mij voorstellen als je hier niet mee bekent bent, je als ouders daar niet altijd blij mee bent. En dan druk ik het nog zachtjes uit. Ik vraag mij ook wel eens af, zowel als ouder als professional, zou dit nu echt niet anders kunnen! Kunnen ze bijvoorbeeld een systeem ontwikkelen waar je als ouder van een (zorg)kind slechts 1x alles hoeft in te vullen en zo af en toe aanvult waaruit dan alle instanties die jouw kind nodig heeft informatie kan halen. Telkens maar weer je verhaal vertellen, elke keer maar weer verdedigen waarom, elke keer maar weer opkomen voor, elke keer nadenken over hoe je het nu het beste wat vertelt, etc. etc. Als ouder wordt je daar best wel moe van!
Denk hierbij aan de administratie die je als ouders heb om alles te bewaren want ondanks het digitale tijdperk krijg je nog genoeg papier binnen.

Voor Luan zit er in ieder geval schot in de zaak. Aanstaande dinsdag hebben we op het Kinderrevalidatiecentrum en meting voor zijn fiets en buggy. Naast wij als ouders en Luan zelf zal de fysiotherapeute, de gemeente, Welzijnszorg en ’t Mannetje aanwezig zijn. Er zullen twee fietsen meekomen en daar zullen we een keuze uit gaan maken. Ik hoop echt dat het zo simpel is als ik nu zeg. En daar bedoel ik mee dat de gemeente of Welzijnszorg niet andere idee├źn heeft. Naast de fiets zullen we ook een meting hebben voor een buggy en dat is hard nodig want sinds gisteren is onze wandelwagen kapot en echt niet meer te repareren. Hopen dan maar ook dat de levering snel gaat hiervan.

Zo’n twee weken later hebben we een gesprek met school en de ambulante begeleider om afspraken te maken over de xtra inzet in de klas. Fijn dat alles nu gaat lopen en hij xtra ondersteuning gaat krijgen daar waar hij het nodig heeft op school. Kortom er wordt hard gewerkt aan en met Luan.

Luan maakt nog steeds grote stappen in zijn leven en beleeft nog vele eerste keren. Zo heeft hij afgelopen vrijdag zijn eerste kinderpartijtje gehad. Ik geloof dat mama het moeilijker ermee had dan hijzelf. Toen we uit de auto stapte, zei hij ; “blijf hier maar hier mama! Ik loop zelf wel!” Ja, ja kleine mannen worden groot! Gelukkig had ik genoeg afleiding op het schoolplein; wilgen vlechten door de hekken samen met groep 7 en 8! Hierdoor vloog de tijd ook om en kon ik snel Luan weer ophalen. Hij had een geweldige middag gehad: griezel partijtje en genoten! Nou dat laatste was te zien en te horen.

’s Avonds gingen we nog door met feesten want met bowlen en eten werd de verjaardag van opa en oma gevierd. Fanatiek rolde jij met behulp van een rekje waar de bal afgeduwd moest worden en met behulp van rekjes op de baan de ene bowlingbal na de andere de baan op. Je genoot en haalde de nodige punten! De echte winnaar was natuurlijk je grote broer! Na het bowlen hebben we heerlijk gegeten in het restaurant boven. Lekker een koud- en warmbuffet en de mogelijkheid tot wokken. Jij genoot en vond de bediening (meisjes en vrouwen uit China) heel interessant en zij jou. Op een gegeven moment hebben we nog met 1 dame gepraat en zo bijzonder zij was geboren in Wenzhou. De plek waar jouw kindertehuis stond. Zij vond het zelf ook wel heel bijzonder en vroeg natuurlijk van alles aan je. Ze praatte tegen je in het Chinees maar of je het begreep?? Dat laatste was moeilijk te peilen. Ja, zo wordt zo’n avond weer heel bijzonder!


Jij genoot in ieder geval en zeker ook van het eten met stokjes en het spelen met stokjes. Als het aan jou lag hadden we de hele pot met stokjes meegenomen.


 
Zaterdag hebben we het rustig aan gedaan op het winkelen in de middag na dan. Aan het eind van de middag wilde je boven op bed dvd kijken en toen het tijd was om te eten en ik je ging halen, lag je heerlijk te slapen. We hebben je toch maar waker gemaakt maar al snel was duidelijk dat je niet lekker was. De thermometer wees ook 38.8 graden aan. Je at gelukkig wel wat en dronk ook lekker wat. Daarna lekker pyjama aangedaan en in bedje gestopt waar je al snel in diepe slaap viel.

Vannacht 1x wakker geweest en even bij ons in bed gelegen maar daarna weer verder geslapen tot de volgende ochtend kwart voor 7. Papa probeerde nog of je wilde slapen maar daar had je echt geen zin in en is er met jou maar uit gegaan. Mama mocht lekker uitslapen!

De gehele ochtend heb je samen met je grote broer gespeeld met de playmobil. Na het douchen papa geholpen buiten in de tuin en daarna ben je lekker op de bank gaan liggen. Daar probeer je nu te slapen zodat je straks weer genoeg energie heb voor een verjaardag.

En ja dan staat de nieuwe week al weer voor de deur en zoals ik al zei de dagen vliegen om en voordat we het weten kunnen we straks weer heerlijk elk weekend naar de camping toe. Wat kijk ik daar naar uit! We tellen de weken, de dagen af……….”Je moet het ruim zien” we komen eraan hoor!

1 opmerking:

  1. Wat fijn zeg om te lezen dat er zoveel schot zit in alle zaken die rondom Luan spelen, zodat hij zich optimaal verder kan ontwikkelen.
    Hoe Cool is het als hij strakkies op zijn eigen fiets lekker naar school toe kan.
    Ik hoop dat je weer een beetje bent opgeknapt Luan, want je hebt al je energie weer nodig om in de nieuwe week te steken.

    Liefs Marjon

    BeantwoordenVerwijderen